Impressies van de Rhätische Bahn

Voortgang en wijzigingen in 2026

10 augustus 2026

Het zijn momenteel de dagen van de kleine klusjes, zoals u uit de laatste paar verslagen kunt zien. En dat gaat vandaag gewoon door. De stationsstraat, die voor het station langs loopt, was alleen rond het station en het hotel van verlichting voorzien. Het stond altijd nog in de planning om de rest van de straat richting het (fictieve) dorp ook van straatlantaarns te voorzien. Dat is dus vandaag uitgevoerd. Ik heb een viertal booglampen geplaatst, twee aan iedere kant van de weg. Vanaf nu is deze weg dus ook veilig te berijden. Misschien moet de intensiteit van de LEDs nog wat gedimd worden, dit kan door middel van het aanpassen van CV 33-36, voor respectievelijk groep 1 tot groep 4.

Onder de korte zijde van de baan, bevindt zich achter het knieschot een kast met drie individuele schuifdeuren. In de kast zijn voornamelijk huizen opgeslagen van voormalige banen. In de loop der jaren werd het echter steeds moeilijker deze deuren open te schuiven. Dus een paar weken geleden heb ik met zeer veel moeite de middelste deur uit de houten rails gelicht, zodat ik in ieder geval bij de inhoud van de kast kon. Deze week heb ik met behulp van de elektrische schaaf van de achterzijde aan boven en onderkant over een strook van 2 cm ongeveer 1 mm afgeschaafd. Na terugplaatsing schuift de deur weer zoals het hoort.

Ondertussen gaat het afregelen en fine tunen van het pendeltreinen bedrijf nog steeds verder, nu met name gericht op de af en toe meedraaiende expres-treinen. Dat geeft toch weer wat meer uitdagingen in de automatiseringspraktijk.

9 augustus 2026

Vanochtend de stap gezet om naast de drie pendeltreinen de Glacier Express mee te laten rijden. Het is dan even wat afstemmen en goed timen, maar uiteindelijk draait het allemaal volgens plan. De Glacier Express heb ik laten starten in Filisur en die rijdt via Brusio en Alp Grüm naar Preda. Vandaar wordt er gekeerd in Davos om na enige tijd weer te arriveren in Preda en de omgekeerde route te rijden. Na aankomst in Filisur wordt er gekeerd via St.Moritz om weer in de juiste rijrichting op het juiste spoor in Filisur uit te komen, zodat de route herhaald kan worden.

5 augustus 2026

Rond het station van Filisur heb ik in de laatste tijd nog een aantal objecten geplaatst die tot nu toe nog niet aangesloten zijn. De laatste tijd lag de focus tenslotte voornamelijk op Preda en omgeving. Vanochtend heb ik de telefooncel op het perron, de vrachtwagen op weg naar het station, de bus die arriveert aan de voorzijde en de verlichting van het pad naar de onderdoorgang allemaal verbonden met de lichtdecoder. De telefooncel (aangesloten op de 16 V groep) varieert met de straatverlichting op basis van gloeilampen. De bus heb ik aangesloten op de huizengroep verlicht door LEDs en daarmee is dus een willekeurige aan/uit schakeling van toepassing. De vrachtwagen schakelt met de LED straatverlichting. Hiernaast een indruk van de recent aangesloten objecten.

Dit soort close-up foto's blijven altijd confronterend. Ik moet binnenkort toch proberen nog iets te doen aan die bobbel (foto linksboven) in het perron. Geen idee hoe dat is gebeurd, maar het ziet er wel storend uit.

4 augustus 2026

Gistermiddag had ik een uurtje over omdat het tennissen vanwege de warmte niet doorging. Ik ben met de Noch Marker aan de slag gegaan om de rest van het emplacement van Filisur en de sporen naar Davos en het Brusio viaduct van een roestig uiterlijk te voorzien. Er zijn plekken waar ik er lastig bij kom, maar al met al ziet het er beter uit, niet meer zo glimmend nieuw.

3 augustus 2026

Correcties en aanpassingen aan teksten en ondertitels doorgevoerd. Alles gericht op een betere leebaarheid. Ook een paar hyperlinks toegevoegd, zodat lezers makkelijker naar de bron kunnen gaan.

2 augustus 2026

Na een paar dagen automatisering, begon het toch weer te kriebelen om de verlichting aan te sluiten. Dus voorlopig heb ik de schakelkast weer geïnstalleerd en de verlichting daarop aangesloten. Ik heb dit op zo'n manier gedaan dat de aansluitingen in de toekomst zo over te zetten zijn naar een lichtdecoder. Na aansluiten als eerste even de documentatie bijgewerkt: de namen van de objecten zijn bij de schakelaars geplaatst. Daarna is het tijd voor het testen van de verlichting. De overgrote meerderheid werkt in één keer, maar een paar aansluitingen zijn vergeten, defect of niet goed aangesloten. Dat wordt de volgende stap om uit te zoeken.

Een kleine impressie van het verlichte stationsnaambord en een overzicht van het voorterrein van het stationsgebouw van Preda ziet u hiernaast. Later volgen meer foto impressies.

De eerste reactie bij zo'n storing is: hup onder de tafel. In dit geval was echter het gros boven de tafel op te lossen. De Viessmann lantaarns hebben een tweede (bruine) draad die in de mast geschoven/geklemd zit. In drie van de storingsgevallen was de oorzaak dat deze draad niet goed klemde. Dus met wat gedraai en gefrut heb ik dit kunnen verhelpen. In een vierde geval was het een slechte doorverbinding. Om te bewijzen dat alles werkt, hierbij nog een overzichtsfoto kijkend in de richting van de Albulatunnel.

1 augustus 2026

Het afregelen van de 3 pendeltreinen op hun verschillende vaste routes (afhankelijk van het vertrekpunt) is nog steeds bezig. Je moet de zaak redelijk strak definiëren, anders gaat het zonder meer fout. Dus als af en toe een pendeltrein in de verkeerde richting vertrekt, moet er eerst uitgezocht worden wat ik nu weer fout gedaan heb, voor het testen verder kan gaan. Aan Koploper ligt het namelijk nooit, maar je kan wel vergeten zijn ergens een vinkje te zetten.

Na drie dagen rondjes rijden met z'n drieën lijkt het nu aardig voor elkaar te zijn. Ik had het graag met 4 pendeltreinen willen testen, maar een vierde heb ik nog niet. Ik heb wel mijn oog laten vallen op een Allegra in historisch kleurstelling, die in het laatste kwartaal van het jaar (oktober?) door Kato wordt uitgebracht. Dus wie weet gaat dit nog wel lukken.

30 juli 2026

Voor de plannen uiteengezet op 28 juli, ben ik begonnen om Koploper te optimaliseren. De stoptijden voor de pendeltreinen in de diverse stations zijn aangepast. Daarnaast denk ik erover na om het vertrekken van treinen in de passeerstations conditioneel te maken, dat wil zeggen afhankelijk van het binnenkomen van een trein op het passeerspoor, in plaats van alleen op stoptijden te regelen. Tevens zijn een aantal vaste routes specifieker gemaakt, om verwarring te voorkomen en het starten eenvoudiger te maken. Ook de vertrekregeling in de schaduwstations zal gewijzigd moeten worden. Dit is nog in onderzoek. Dus met andere woorden, ik zit weer diep in de Koploper handleiding.

28 juli 2026

Ik heb besloten om maar weer eens wat testritten uit te voeren. Ik ben zolang bezig geweest met gips, gras en bomen, dat het tijd wordt om de baan weer eens schoon te rijden. Als eerste heb ik dus de besturingscockpit weer teruggeplaatst en alles aan gesloten. De eerste ritten worden dan uitgevoerd met de Zwitserse V200, de Am4/4 met een railpoetswagen. Gewoon op handbediening een aantal rondjes voornamelijk over het zichtbare traject. Als dat zonder al teveel problemen verloopt, na hier en daar wat poetsen met de railgum, wordt het tijd om automatisch te gaan rijden.

Dit was het moment om de pendeltreinen eens goed op orde te krijgen. Ik heb hiervoor een traject van Filisur-Preda v.v. gedefinieerd vanaf Filisur blok4 (= perron 3) naar Preda perron 2 en terug. Ook omgekeerd heb ik een traject vastgelegd: Preda-Filisur v.v. van Preda perron 2 (= blok 32) naar Filisur perron 3. Tijdens het rijden heb ik beide rijwindows in beeld om de voortgang goed in de gaten te houden. Met name omdat het omschakelen van de rijrichting, halverwege en aan het eind, even een probleem was. Deze pendel testritten worden uitgevoerd met twee Allegra's. Als dit naar tevredenheid draait, voeg ik nog twee extra treinen toe, startend vanuit Alp Grüm. Daarbij wordt dan optimaal gebruik gemaakt van de passeerstations Tirano en Muot. Een van deze treinen is een extra pendeltrein. De andere zal een doorgaande trein worden, die afgewisseld wordt vanuit de schaduwstations.

Het idee achter deze aanpak is, dat het belangrijkste deel van de baan de verbinding is tussen Filisur en Preda via Alp Grüm. Het deel dat zoveel mogelijk in het zicht verloopt. De rest van de baan, de schaduwstations en de diverse spiralen en keerlussen bestaan en worden gebruikt om de aanvoer van alternatieve treinen mogelijk te maken. Of dit gaat lukken tussen de vier pendeltreinen door of dat ik dan het aantal pendeltreinen tot 3 moet beperken, zullen we in de komende tijd uit gaan zoeken. Met andere woorden, er ontstaat heel voorzichtig een plan voor een meer optimale bedrijsvoering.Het idee is om deze bedrijfsvoering voornamelijk uit te gaan voeren met RhB en Cargo materiaal.

26 juli 2026

Na het ombouwen moest de snelheid van de Krokodil nog geijkt worden. Dat heb ik de afgelopen dagen gedaan. Ijken is iets wat ik niet zo vaak meer doe, dus de procedure moest ik er even bijpakken vanuit de Koploper handleiding. Dat duurde natuurlijk even, want eigenwijs als ik ben dacht ik dat ik het zowel kon, maar dat lukte dus niet. De volgende uitdaging was, dat ik verwachtte dat de loc wat sneller zou zijn. Maar na enige aanpassingen in de CV waarden, krijg ik nog steeds de maximum snelheid niet boven de 78 km/u. Op internet dus maar eens gaan zoeken naar andere ombouw verhalen, omdat ik twijfelde over de elektronische component op de print voor de wielaansluitingen. Dat blijkt een elektronische zekering te zijn en die mag gewoon blijven zitten. Dus dat is niet de beperkende factor. Wel las ik daar, tijdens mijn zoektocht, dat de Krokodil in werkelijkheid niet sneller reed dan 65 km/u, dus heb ik besloten het hier maar bij te laten (zie ijktabel).

Vervolgens ben ik gister dan toch begonnen met het aansluiten van de verlichting rond Preda. Eerst een sleuf gemaakt in de zijwand om de draden door te voeren. Boven de sleuf een aansluitstrook aangebracht voor de bruine draden. Vervolgens ben ik onder de tafel de verschillende straat- en perronlantaarns gaan clusteren in aansluitblokjes. De aansluitingen naar de verschillende blokjes zijn tenslotte gemarkeerd en door de sleuf geleid. Nog niet alles is aangesloten, maar we zijn inmiddels een aardig eind op weg.

Na nog een ruime halve dag doorpakken zijn alle aansluitingen van de lichtpunten verlengd en doorgevoerd. Niet alleen de diverse lantaarns, maar ook de binnenverlichting van de stationsgebouwen, de chalets, de kapel, de bedrijfsgebouwen en de boerderij. Ook zijn alle kabelparen van een label voorzien. Nu rest nog het aansluiten op lichtdecoder of schakelbox. U merkt het wel.

23 juli 2026

Het ombouwen van de Krokodil was een leuke afwisseling van de vele weken van begroening van de modelbaan. Even iets anders tussendoor. Ik heb het even teruggezocht, maar ik ben al vanaf 10 mei bezig met het aanbrengen van gras en bomen op de rechterzijde van de U-vormige baan. Toegegeven, met kleine onderbrekingen. De details moeten op veel plekken nog ingevuld of aangevuld worden, maar de grote vlakken zijn voltooid. Een foto van het laatste wapenfeit, de berghelling bij de kapel (hoewel zelf verscholen achter de bomen), geeft aan waar ik nu mee bezig ben: het aanbrengen van variatie in de grashellingen, met behulp van diverse kleuren turf en vlokken. Deze onderdelen worden uiteindelijk gefixeerd met scenic cement.

De grote klus die er aan deze kant nog op me wacht, is het aansluiten van alle verlichting. Ik heb daar bewust mee gewacht op wat gunstiger temperatuurcondities op de zolder. Het is een klus van een paar dagen onder de tafel, waar ik me in lastige posities moet manoeuvreren om de aansluitingen te realiseren. Voor die tijd moet ik eerst nog een beslissing nemen of ik hiervoor een tweede lichtdecoder aanschaf of de grenzen van de eerste op ga zoeken.

22 juli 2026

En inderdaad om 12.45 uur vandaag belde postnl aan met een pakje. De Krokodil is gearriveerd. Als eerste natuurlijk even het model bewonderen en een statiefoto op de eetkamertafel (nog niet van extra onderdelen voorzien). Daarna direct maar het meest pijnlijke aangepakt: demontage zonder verdoving op de operatietafel. Met de eerder genoemde handleiding/uitleg was het redelijk goed te doen. Er was even een moment van twijfel. In de uitleg is de verbinding naar de wielen niet beschreven. Maar uit de foto's heb ik kunnen opmaken, dat het onderdeel op deze minuscule print is blijven zitten. Dus op de punten waar voorheen de motor was aangesloten, heb ik nu de wielen aangesloten. Het terugplaatsen van de draaistellen is wel een uitdaging. De aandrijfas en de koppeling zitten elkaar wat in de weg, waarbij je ook de koperstrips nog goed op de wielcontacten moet zien te krijgen. Maar dat is allemaal gelukt.

De decoder, die ik heb ingebouwd is een Lenz-mini, die ik nog op voorraad had. Ook ik heb de motor aansluiting om moeten draaien, zoals in de uitleg, want op een of andere manier heb ik voor en achterzijde verwisseld. Nadat alle verbindingen naar de decoder gemaakt zijn, heb ik eerst de decoder geprogrammeerd voordat alle kappen worden teruggeplaatst. De loc heeft het decoder nummer 14 gekregen en een maximale snelheid van 100 km/uur. Het ijken van de snelheid gebeurt de komende dagen, maar ik heb al wel gezien dat de loc heel mooi heel langzaam kan rijden, zelfs op decoderstap 1. Het is na een lange middag klussen allemaal gelukt en ik ben heel blij mee met het resultaat. Een echte RhB aanwinst.

21 juli 2026

Na lang twijfelen, wikken en wegen en eigenlijk wachtend op de digitale versie, heb ik vandaag toch maar besloten de analoge versie te kopen. De digitale versie lijkt nog lang op zich te laten wachten en de soundversie zou ik toch eigenlijk niet willen gebruiken. Dus ik heb vandaag voor analoog gekozen en besloten de ombouw zelf maar te doen. Dit mede gesteund door een prima ombouwverslag inclusief foto's op de Anvalo Modelspoor website. De bestelling en betaling zijn vanmiddag verzonden, hopelijk arriveert de locomotief morgen.

Zoals aangekondigd, ben ik vrijdagmiddag even bij de Houtloods langs geweest. Maar helaas, de voorraad hield niet over. Het assortiment in de schaal N is erg minimaal. Daarnaast wilde ik onder andere Woodland gips verband, maar dat was alleen in de smalle rollen voorradig. Wel wat verf aangevuld, platte kwasten gevonden en een verpakking Hydrocal. Hier kan ik weer even mee vooruit, maar de keus zal helaas vaker op webwinkels vallen, vrees ik.

Het weekend bezig geweest met het opschonen van mijn studeerkamer. Heel veel hangmappen is erg handig, maar je neigt ernaar om alles daarin te stoppen en te blijven bewaren. Ook de lade met modelbouw archieven leidt aan dat euvel. Dus keuzes gemaakt en uiteindelijk een halve Kliko met papier afgevoerd.

De enige modelbouw activiteit de afgelopen dagen is het schilderen van de rotspartij in de basiskleur grijs. Na drogen, vanmiddag de zwarte wash nog aanbrengen en dan morgen dry-brushen met wit. Daarna kan de aanplant van de berghelling afgerond worden.

17 juli 2026

Vanochtend alle ramen op de eerste verdieping en de zolder tegen elkaar open gezet om het huis een beetje door te laten waaien en een poging te doen het boven af te koelen.

In deze situatie was het prettig werken op de zolder. Ik heb daarom een begin gemaakt met het aankleden van de laatste berghelling. Wat verspreide bomen, wat extra rotspartijen en op de steilere gedeeltes verschillende kleuren en soorten lage begroeiing.

Voor vanmiddag heb ik een fietstochtje gepland naar de Houtloods om de broodnodige voorraden weer eens aan te vullen en te zien of ik wat kleinere details voor de verder aankleding kan aanschaffen.

13 juli 2026

Vandaag de laatste berg voor het Landwasserviaduct met de GrassMaster bewerkt. Het groen zit er goed op. Nu eerst laten drogen en dan over de aanplant na gaan denken.

De volgende stap die ik vandaag gezet heb is het roestvormige uiterlijk op de rails aanbrengen. Ik heb hiervoor de Detail Marker stiften van Noch (61155) gebruikt. Er zit in een verpakking van 6 ook een roestbruine kleur. Na eerst wat schudden de tip langs de zijkant van de rails gehaald tot de watergebaseerde verf goed is aangebracht. Zoals op onderstaande foto is te zien, heb ik een groot deel van de noordzijde van de U-vormige baan al van roest voorzien.

Binnenkort de rails op de andere zijde van de U, Filisur en omgeving, nog verouderen. Wat daarna nog resteert, is een bruine waas aanbrengen met de airbrush om het effect van de corrosie ook op de ballast aan te brengen en om een meer gelijkmatige, zachtere kleurverdeling te krijgen.

10 juli 2026

De afgelopen week eerst het schoonmaken van het restant van de bomen afgerond. Alle bomen in de verhuisdozen zijn nu schoongemaakt en gereviseerd. Dus ik kan nu voortvarend verder met de aanplant.

Ook heb ik alle stadia van het afwerken van de rotspartij doorlopen. Eerst de ondergrond egaal grijs geschilderd. Daarna zwarte acrylverf moeten kopen omdat die volledig op was en daarmee een zeer verdunde wash gemaakt. Met die wash de rotsen helemaal ingekleurd en daarmee de hoogte en diepte verschillen verder geaccentueerd. Vervolgens het geheel een nacht laten drogen. De volgende ochtend met de ook zojuist aangekochte witte plakkaatverf het oppervlak van de rotsen gedrybrushed. Met het oogmerk het reliëf beter te benadrukken.

Als laatste stap zijn vandaag de bossen boven en onder Muot voltooid. Dat was even een ochtendje doorpakken maar nu is het voor elkaar. Rond het viaduct voorlopig een minimum aantal bomen, maar boven en onder het emplacement zo natuurgetrouw mogelijke bossen langs het spoor. Bovenaan bomen tot aan de kapel en onderaan bomen vanaf het viaduct tot aan de tunnel. Kijken of dit op termijn voldoet. Voorlopig ziet het er goed uit.

Bij het sfeerplaatje, maar ook bij de overzichtsfoto's, valt eens te meer op dat de railstaven niet gecorrodeerd zijn. Daar moet ik binnenkort echt iets aan gaan doen, hoewel de bereikbaarheid van de rails al danig is afgenomen door alle aankleding, die ik al heb aangebracht. Ik moet mijn jeugdige ongeduld toch wat beter onder controle houden: "Bezint eer ge begint", luidt het oude spreekwoord niet voor niets.

6 juli 2026

Door mijn eigen opmerking over te steile hellingen, ben ik aan het denken gezet. Ik heb besloten iets aan die hellingen te doen door er gedeeltelijk rotswanden van te maken. Dus vanochtend gelijk maar de daad bij het woord gevoegd en op zoek gegaan naar geschikte rotsafgietsels in de doos met oude gipsafdrukken. Met wat passen en meten en wat bijwerken ben ik tot de volgende opstelling gekomen (zie foto hiernaast). De gipsafdrukken zijn weer met smeltlijm op de ondergrond geplakt en daarna is alles afgewerkt met Noch "Granit" modelleerpoeder. Het een en ander ligt nu te drogen en daarna kan de vormgeving in de vorm van schilderen er overheen. Ik denk dat de rotspartijen een goede toevoeging zijn. Het oogt geloofwaardig en het scheelt een enorm aantal bomen.

Gister heb ik de laadmallen bij de opstelsporen van Preda nog aangepast (zie de foto op 16 juni 2026). Ik heb de laadmallen nu op een fundament geplaatst, zodat ook de locomotieven, voornamelijk de bovenleiding-montage wagen, er goed onderdoor kunnen. Dat had ik in eerste instantie niet goed uitgemeten.

4 juli 2026

Bomen, bomen en nog meer bomen. Uiteindelijk resulterend in een bos of meerdere bossen en beboste hellingen. Maar langzaam gaat het wel. Niet alleen het plaatsen van de bomen, maar ook het schoonmaken kost nog steeds veel tijd. En meestal heb ik het na een uur of twee wel gezien en ga ik wat anders doen. Maar met het het resultaat ben ik wel tevreden. Dus het is gewoon een kwestie van volhouden.

De achterzijde komt volgende week wel af, maar dan moet de voorgrond nog en het dal rond het viaduct. De voorraad bomen begint aardig te slinken, dus misschien ben ik iets te gulzig in het gebruik van de bomen en moet er op termijn een extra bestelling geplaatst worden. We zullen het zien.

2 juli 2026

Deze week druk geweest met het oplossen van netwerk problemen en het verbeteren van de WiFi dekking in huis. Het had even wat voeten in de aarde, maar de verbetering is uiteindelijk gerealiseerd. Daarna wat website (niet deze) kwesties voor diverse verenigingen trachten te verhelpen. Als pensionado is er altijd wel iets te doen.

Maar de temperatuur is nu weer aangenaam genoeg om op de zolder te kunnen werken, dus voort met de bebossing van de berghellingen. Eigenlijk, en dat is een leerpunt, maak ik mijn hellingen veelal te steil. Hierdoor wordt het planten van bomen een behoorlijke uitdaging en een tijdrovende klus. Maar het begint er langzamerhand redelijk, lees tevredenstellend, uit te zien. Dus volhouden maar. Een tussentijdse opname wil ik u niet onthouden.

28 juni 2026

Ondanks de warmte van de afgelopen dagen toch nog wel wat voortgang geboekt. In de ochtend met de airco aan is het redelijk te doen, maar daarna wordt het in de middag echt onwerkbaar warm op zolder en ga ik iets anders doen.

Ik ben verder gegaan met het plaatsen van bomen, talloze bomen: op de overgang van Preda naar de achterwand, op de heuvelrug rond Naz en rond het stationsgebouw van Muot en de tunnelingangen. Er moeten nog heel wat bomen bijkomen om de indruk te geven van een beboste helling, wat ik hier graag wil bereiken.

Ook is hier de uiteindelijke afwerking te zien van het terrein rond het stationsgebouw van Muot. In latere jaren is dit terrein bekend geworden als "Schienenlager", opslagplaats voor railmateriaal. Daar heb ik vast een voorschotje opgenomen door middel van het plaatsen van een aantal raillengtes, na ze een gecorrodeerd uiterlijk gegeven te hebben door middel van een verflaagje. Verder wordt het terrein gebruikt voor de tussenopslag van hout geoogst in de omliggende bossen. Dus de ondergrond is op dit diverse gebruik aangepast. Verschillende kleuren lichtgroene, donkergroene en bruine turf, een deelgebied is voorzien van zaagsel en onder de rails ligt voornamelijk grind. Ik denk dat het al met al een realistische aanblik geeft. Verfijning kan later altijd nog.

24 juni 2026

Ondanks de warmte is het begrassen van het gebied rond Muot vandaag afgerond. Na het aanbrengen van het gras ook de witte drybrushing van de rotsen nog wat verbeterd. Volgende stap is het invullen van het bruine vlak rond het stationsgebouw.

Een overzichtsfoto is op dit moment wel op zijn plaats. Met het voltooien van het basis landschap - tot en met de tunnelingang van Muot - is iets meer dan 70% van de totale tafellengte in de basis gereed. Nog veel tijd zal aan afwerking besteed moeten worden, maar deze mijlpaal vraagt om een plaatje. Vandaar.

23 juni 2026

De daad gelijk maar bij het woord gevoegd. Gisteravond op internet foto's gezocht van de actuele situatie rond het stationsgebouw Muot. Op basis van die foto's de nieuwe locatie voor de schakelpost bepaald. Daarna de schakelpost uitgebouwd en enigszins gerenoveerd en aangepast (van overspanning over 3 sporen naar overspanning voor 2 sporen). En de schakelpost op de spiegelbeeld locatie geplaatst.

Volgende onderdeel was het aankleden van het werkgebied met de voorraad rails en hout dat op de omliggende bergen geborgen is. Ook zijn de rotsen op kleur gebracht: grijs als basis, verdund zwart voor de verdieping en dry-brush wit voor de highlights. Het bekende recept. Als dit allemaal voldoende gedroogd is, wordt morgen het laatste gras in dit gebied aangebracht.

22 juni 2026

Het graswerk vordert gestaag. Maar vandaag even een kleine onderbreking want de voorraad Alpenweide gras - ofwel Almwiese gras - is op. Dus moest ik volgens recept (zie hiervoor bijdrage van 9 september 2025) eerst voldoende gras aanmaken voor ik verder kan. De individuele bestanddelen had ik nog wel in een redelijke hoeveelheid voorradig dus erg veel tijd ben ik hier niet aan kwijt geraakt. Overigens is het een behoorlijk arbeidsintensief proces want alle klonten/bolletjes moeten via de zeef tot individuele grassprieten verwerkt worden. Dat kost dus een uurtje.

Toen het gras weer beschikbaar was, heb ik toch nog even een moment van overpeinzing ingebouwd. De wand tussen Muot en de voorzijde is eigenlijk te steil om realistisch van gras te kunnen voorzien. Dus na rijp beraad heb ik besloten hier een rotswand van te maken. De eerste ingeving was om dunne rotspartijen te gieten met behulp van de beschikbare mallen, maar toen bleek dat ik geen Hydrocal gips meer had. Dan maar proberen het met de voorraad oude rotsen te doen en daar een selectie van mogelijke rotsformaties uit te scheppen. Met wat passen en meten heb ik een goede keuze kunnen maken. Als volgende stap heb ik deze rotsformaties met smeltlijm aan de ondergrond vastgezet en deze compositie heb ik daarna met Noch graniet vulmassa afgwerkt. Het resultaat is zonder meer bevredigend.

De volgende stap wordt nu om het laatste deel van Muot tot aan de tunnelingang van gras te voorzien. Daarna zal het bruine vlak rond het stationsgebouw van Muot vormgegeven moeten worden. Maar daar ben ik eerlijk gezegd nog niet uit. Het zal een combinatie moeten worden van zand, grind, gras en zaagsel omdat er van hieruit wel wat bomen transport is. Als ik dat transport wil realiseren vanaf het opstelspoor, betekent dat dat de hoogspanningsschakelpost op de verkeerde plek staat. Misschien moet ik die verplaatsen naar de rechterzijde van het stationsgebouw. Ik doe met de uitvoering van Muot toch al een behoorlijke concessie aan de realiteit aangezien het stationsgebouw eigenlijk aan de andere zijde van het spoor zou moeten staan, dus deze variatie kan er ook nog wel bij.

21 juni 2026

Midzomer vandaag. Met de airco aan op de zolder wat verder gewerkt aan de begrassing. Maar ook een paar kleine scenes toegevoegd aan station Preda en omgeving, zoals op nevenstaande foto te zien is van linksboven naar rechtsonder. Op de helling achter het station is de schaapherder met zijn hond en kudde verschenen. De alpenweide is daarvoor aan de straatzijde inmiddels afgezet met een weidehek. Bij het hek is ook de grote slee als reclame voor de sleeverhuur in het stationsgebouw geplaatst. Op het perron zijn een aantal bejaarde reizigers verschenen, wachtend op de trein naar Scuol. En tenslotte is een tweetal wandelaars zojuist vertrokken vanaf de achterzijde van het station op weg naar de Albulapas. Het wandelpad begint naast de schuur.

Ook op andere plekken zijn personen toegevoegd. Tevens zijn de beide chalets, boven Preda en bij Naz omringd door een zandpad, zodat de bewoners op een meer comfortabele manier hun woningen kunnen bereiken.

Als laatste actie voor dit weekend is ook de omgeving van de boerderij aangekleed. De tuin is begroeid en er wordt gewerkt tussen woonhuis en een van de schuren. Een leverancier is langsgekomen, de smid is een paard aan het beslaan en de knecht brengt zojuist een lege melkbus terug.

18 juni 2026

Het is een behoorlijk uitgebreide klus om dit deel van de baan van gras te voorzien. Ik breng het gras aan in niet al te grote delen. Ik ben namelijk bang dat de lijm dan al te snel droogt. Dus ik probeer de omvang van de te begrassen delen in de hand te houden. Dat scheelt ook een lamme arm bij het schudden van de grasmaster. Afgelopen week heb ik zelfs iets te hard geschud, waardoor de beker (waar het gras inzit) losliet van het handvat, waar de elektronica en de batterijen inzitten. Met twee-componentenlijm heb ik de beker weer aan het handvat vastgezet en het geheel enige tijd onder zijn eigen gewicht laten drogen. Nu functioneert het weer als vanouds.

16 juni 2026

Het gras is in de tussentijd volledig aangebracht op het gebied tot en met Naz. De volgende stap is dus het aanplanten van de bomen als afscheiding en verfraaiing. Dat is toch wel de meest tijdrovende klus. Maar het resultaat mag gezien worden, denk ik. Als afsluiting voor de variatie maar eens een aantal foto's gemaakt vanuit andere gezichtspunten.

Zoals ook te zien is op bovenstaande foto zijn inmiddels de perronlantaarns (eindelijk) gearriveerd. Nog niet aangesloten, maar ze staan keurig op een rij te wachten op het werk van de netbeheerder.

Wat op deze foto's wel in het oog begint te springen is het ontbreken van de verwering van de rails. Daar zal ik ook nog iets aan moeten gaan doen. Voorlopig hoef ik me nog niet te vervelen.

14 juni 2026

Dit weekend weer aan de slag gegaan met het begrassen van het gedeelte van de baan tussen Preda en Naz. Rond de boerderij eerst de ruimtes tussen de schuren en het huis van grind/grond voorzien en daarna het gras aangebracht. Direct naast het doorgaande spoor heb ik op basis van de foto's gevarieerd met korter gras in diverse kleuren en hier en daar wat opgeschoten gras aangebracht. Aan het eind van de opstelsporen komen nog wat bomen om de afscheiding naar Naz te versterken, maar dat gebeurt pas als de graslijm goed gedroogd is.

10 juni 2026

Weer een mini-projectje afgerond. 7 van de 9 bogen worden nu van onderaf belicht. Er zit hier en daar wat verschil in de intensiteit dat moet ik tezijnertijd nog wat aanpassen. Ook de bestraling van de achtergrond bij de meest rechter boog verdient nog wat aandacht, wellicht een struik er tussen plaatsen? Maar tevredenheid overheerst bij dit plaatje. Was leuk om te doen.

Het aansluiten aan de Viessmann Lichtdecoder had nog wel wat voeten in aarde. Het totaal verbruik van de 7 lampjes was bij meting 94 mA. Lager dan ik gedacht had. Maar bij aansluiten op de Lichtdecoder kreeg ik bij 3 lampjes op één uitgang al overbelasting. Het duurde even voordat ik in de gaten had wat er mis was, omdat ik had in eerste instantie geprobeerd alle 7 lampjes op 1 uitgang te zetten. Maar goed, via proberen en 1-voor-1 aansluiten ben ik er achter gekomen. Blijft raar, want het totale stroomverbruik per groep zou 800 mA mogen zijn. Hoe dan ook, het functioneert nu zoals ik het bedacht had.

9 juni 2026

De site van Viessmann vertoont alleen nog "Flutlichtstrahler" met witte LEDs. Dat is niet wat ik zoek. Dus er zijn twee mogelijkheden: ik schaf deze aan en bouw ze om of ik gebruik degene die ik heb (op masten) die nog uitgerust zijn met gloeilampen. Ik heb besloten het maar te proberen met de oude lampen. Daarom eerst een test gedaan hoe dat eruit ziet onder het viaduct. Toegegeven, de armaturen zijn een beetje buiten model, maar het gaat om het lichteffect en ik zal proberen de armaturen zoveel mogelijk aan het oog te onttrekken.

Op bijgaande foto de testfase en de eerste plaatsing van de lampjes. De test is gedaan met de oude vakwerkmasten nog intact. Van linksboven naar rechtsonder de test met een mast, met twee masten en met 3 masten. Hierbij is de omgevingsverlichting geleidelijk aan verminderd.

Op basis van deze drie testen heb ik maar besloten door te pakken. Stap 1 is het demonteren van een vakwerkmast om het armatuur los te koppelen. Stap 2 is met de haakse boorkop op de Dremel een gat aan de voet van de pijler boren, zo goed mogelijk in het midden. Stap 3: de draden doorvoeren en het armatuur met Bison Alleslijm (Velpon) fixeren. Stap 4, de voorschakelweerstand van 150 ohm aangesoldeerd en tenslotte stap 5, de werking getest en het effect bekeken. Het resultaat staat op de vierde foto (rechtsonder). Dit ziet er bevredigend uit, dus vervolgens doorgepakt om 7 of 8 bogen van onderaf te gaan belichten. Ik ben er nog niet zeker van of ik ook de boog waar de trein onderdoor rijdt zal verlichten, vandaar.

De installatie van de eerste twee is gelukt.

8 juni 2026

Ik blijf op internet zoeken naar fraaie scenes die ik op mijn baan kan toevoegen ter verlevendiging, maar wel nog steeds zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid. Al surfend op Google, vond ik een foto van het Kreisviaduct in de avondschemering met de individule bogen van onder in floodlight verlicht (bron: iStock, credit: tabcreator). Dat sfeertje wil ik ook proberenm te vangen. Duidelijk dat het warmwitte LEDs moeten worden, maar de vraag is even of er een refelctor bij nodig zal zijn. Dat zou wel een heel gepriegel worden. Maar eens even uitvinden wat Viessmann te bieden heeft.

Er is ook weer eens proef gereden. Ik moest het even nakijken, maar de laatste keer dat er treinen liepen over de gehele baan was op 18 april van dit jaar. Daarna heb ik op 1 mei alleen het traject rond Alp Grüm nog even getest. Ik was daarom heel blij toen de locomotieven zonder problemen weer hun rondjes draaiden. Alleen de automatische verlichting deed het even niet maar dat was snel opgelost nadat bleek dat door de werkzaamheden van de afgelopen anderhalve maand een stekker naar de voeding was losgeschoten.

Verrassend genoeg deed ook de koofverlichting het deze keer opeens op alle strips. Meestal moet ik er twee van de vijf handmatig op gang helpen, maar deze keer ging het vanzelf. Nu nog zien te achterhalen, hoe we dat kunnen vasthouden. Volgorde van inschakelen wellicht? Met deze verlichting aangeschakeld even een overzichtsfoto gemaakt van de hele linkerzijde van de baan. Als ik er zo naar kijk, ben ik behoorlijk tevreden met dit tussenresultaat.

5 juni 2026

Het komende weekend erg druk met sport en sociale activiteiten. Er zal dus weinig van modelbouw terecht komen. Daarom vandaag nog maar even doorgepakt en het overgangsgebied tussen Filisur en Brusio zo goed mogelijk in ruwe aanpak afgerond. Verdere detaillering van alle landschapsdelen volgt in de loop van de komende jaren. Bij benadering is er een halve verhuisdoos aan bomen aangeplant. Aantallen? Ik zou het niet durven zeggen. Misschien kom ik nog eens aan tellen toe, maar voorlopig moet u het doen met een fotografisch overzicht.

4 juni 2026

Het bomen planten gaat gewoon door. Maar om dat te kunnen doen, moet ik af en toe wel een paar uur besteden om de bomen weer toonbaar en inzetbaar te maken. Vaak hangt er een mini kluit aan met lijm en gras van een inzet op een vorige baan. Als ik dat als voorbereiding eerst verwijder, gaat het aanplanten vele malen vlotter. Langzamerhand begint het overgangsgebied er naar tevredenheid uit te zien. Hier en daar zullen nog wat gaten ingevuld gaan worden, maar hierbij alvast een overzicht van de huidige stand van zaken.

Tijdens mijn dagelijkse wandeling door Voorburg en langs de Vliet (officieel het Rijn-Schiekanaal), heb ik de Kameel gespot bij de NS Werkplaats te Leidschendam. Ik citeer uit Wikipedia: 'De Kameel' (officieel motorrijtuig NS 20) is een iconisch historisch dieseltrein-inspectievoertuig uit 1954. Oorspronkelijk gebouwd voor de NS-directie om het spoor te inspecteren en onderweg te vergaderen, dankt de trein zijn bijnaam aan de twee verhoogde dakkoepels. Tegenwoordig rijdt hij door Nederland als rijdend erfgoed.Grappig om die hier opeens te zien staan.

2 juni 2026

Op deze regenachtige dag verder gegaan met de aanplant van bomen. Ik ben nu gevorderd tot en met het Brusioviaduct, maar nog niet alles is helemaal voltooid naar tevredenheid. Met name aan de onderrand van de linker foto is het nog te kaal. Daar moet nog wat groen aan worden toegevoegd.

Binnenin de cirkel van het viaduct heb ik een zandpad toegevoegd en een minimaal aantal bomen. Op de satellietfoto's is te zien dat er koeien grazen, dus die worden zeker nog toegevoegd. Met de tractor heb ik twee rijsporen in het zandpad aangebracht. Maar zien hoe het uiteindelijk opdroogt.

1 juni 2026

Even een overzichtje van de voortgang van het afgelopen weekend. Het was echt national boomplantdag. Het heuveltje tussen het enkel- en dubbelspoor is helemaal beplant. Daarna ben ik begonnen met de heuvels achter het trafohuis. Dat is wel een aanzienlijke oppervlakte en ik ga op mijn gevoel de groepjes van bomen en grotere bosschages planten. We zullen zien of dat een enigszins realistisch resultaat oplevert. Deze overgang bestaat niet in werkelijkheid dus het is aan mijn fantasie en inschattingsvermogen hoe deze heuvels eruit zouden kunnen zien.

Langzamerhand wordt het weer eens tijd om wat testritten te gaan rijden. Maar voordat dat kan gebeuren, zie ik op de foto's dat ik eerst nog wat grondig stofzuigwerk moet verrichten.

30 mei 2026

De afgelopen week was het erg warm op zolder en ik was ook druk met andere activiteiten. Maar af en toe een half uurtje was net te doen. Vandaag wat meer tijd gevonden om aan de modelbaan te werken.

Als eerste heb ik bomen aangebracht tussen de opstelsopren en het traject naar Davos. Toen viel me op dat de oorspronkelijke heuvel er niet erg natuurlijk uitzag.

Ik heb in de loop van de week de hoogte van de heuvel tussen het dubbelsporige traject en het enkelsporige traject naar Davos aangepast. De omtrek is hetzelfde gebleven, maar de hoogte en het uiterlijk zijn wat gematigder geworden en beter ingepast in het omliggende landschap. Ik kon de vorige vorm redelijk makkelijk loskrijgen en heb het vervolgens met mes en hitte draad aangepast. De nieuwe heuvel is daarna van gipsverband voorzien, op kleur gebracht en begrast. De graslijm ligt nu te drogen, wat bij de heersende temperatuur niet al te lang zal duren, schat ik.

Morgenmiddag de bebossing op deze heuvel aanbrengen, wat uiteindelijk toch een mooie afscheiding tussen beide trajecten moet geven.

23 mei 2026

De bossen rond en boven de ingang van de Albulatunnel zijn vandaag gereed gekomen. Me baserend op de satellietfoto, heb ik het aantal bomen beperkt gehouden en behoorlijk wat open groen overgelaten. Variatie in deze vlaktes moet in de toekomst nog aangebracht worden. Maar voorlopig hebben we weer een aardige stap vooruiut gezet. De vorige foto heb ik daarom herzien en up-to-date gebracht.

20 mei 2026

Deze week druk met allerlei andere zaken. Waar een gepensioneerde al niet druk mee kan zijn. Maar toch wel weer wat vorderingen gemaakt. Ik ben begonnen met het plaatsen van de bomen en de struiken rond en boven het station van Preda. Op basis van de eerder genoemde foto's probeer ik de aankleding, althans de indruk daarvan, in overeenstemming te krijgen met de werkelijkheid. Bomen lijk ik genoeg te hebben: meer dan twee verhuisdozen vol. En die zijn allemaal nog in goede staat. Sommige wat verkleurd van eerdere ondernemingen, maar dat geeft dan gelijk de gewenste natuurlijke variatie. Wel moeten de bomen hier en daar wat opgekalefaterd en schoongemaakt worden, maar dat lukt nog uitstekend. Hiernaast een eerste impressie van de vergroende omgeving.

Het bomen planten gaat nog even door. Niet te ver, want voor de begrassing moet ik op de rest van deze zijde nog wel overal bij kunnen. Opnieuw heb ik een beroep gedaan op GoogleMaps om te zien hoe de begroeiing er daadwerkelijk uitziet boven het tunnelportaal. Daaruit blijkt dat de bomen slechts aan één zijde van de tunnelingang te vinden zijn. Helaas is dit een foto van tijdens de bouw van de tweede tunnel. Dus geen idee hoe het was voor die tijd. Op de foto linksonder op 12 mei 2026 staan er wel degelijk bomen linksboven de tunnelingang. Dus daar houd ik me voorlopig maar aan vast. Dde vlaktes daarachter zal ik dus maar vrijhouden. Er blijft dan genoeg ruimte over voor groene vlaktes en wandelpaden.

15 mei 2026

En verder gaat het weer. Plan voor vandaag was om het terrein rond de EBW van een geschikte ondergrond te voorzien en de helling achter het EBW tot aan het begin van de opstelsporen van gras te voorzien. Voor de ondergrond naast de stelcon platen heb ik dezelfde mix van zand en grind gebruikt als bij de locloods van Filisur. Eerst voorzichtig de lijm aanbrengen. Daarna het zandmengsel met een theelpeltje heel rustig instrooien. Daarna de hele zaak met ontspannen water besproeien en tenslotte de verdunde ontspannen boekbinderslijm indruppelen met de injectiespuit. En dan maar weer drogen.

Tijdens het drogen het verloop van de vlakken tussen het stationsgebouw van Preda en de hut en garages aangepast. Als eerste de ondergrond naast het gras, waar straks ook gras moet komen, groen geschilderd. Vervolgens de loop van de weg en de vorm van het fundament van het station aangepast. Eerst de donkere delen en daarna de lichte. Na drogen van de verf als laatste de lijm aangebracht en het gras met de grasmaster ingestrooid.

Na voltooiing het overtollige gras weggezogen en de bebouwing en aankleding weer op hun plaats gezet. Het geheel ziet er nu beter uit en ik ben tevreden met de ingreep. Op nevenstaande foto een indruk van de situatie op dit moment.

14 mei 2026

Het begrassen en de verdere aankleding gaan momenteel hand in hand. Op de foto's van de werkelijke situatie heb ik de lantaarns gevonden die er in Preda stonden. Die, of althans een zeer goede look-a-like, had ik nog op voorraad. Dus daar is de eerste ook meteen van geplaatst na het wegzuigen van het overtollige gras. Ook op de foto is te zien dat de informatieborden, althans een moderne variant aan de andere zijde van het station stond. Dus ook dat is meteen aangepast. Om al dit soort herstel werkzaamheden te voorkomen, heb ik een aantal foto's uitgeprint en bij de hand gehouden tijdens de afwerking.

Uit de foto's blijkt dat het kleine hutje en de garages niet op het grijze deel staan, maar op het gras en dat het verloop van het gras aangepast moet worden. Ook bleek dat de bron verkeerd om stond. Die laatste is al omgekeerd.

Met de foto en een opname van Google Maps het verloop van het stationsfundament, de grijze vlakte en het gras aangegeven met potlood. Voordat ik het verloop aanpas, moet ook de kier/rand tussen de twee ondervlakken nog wegegewerkt worden. Er is dus nog wat werk te doen. Maar vandaag ben ik eigenlijk meer gericht op de halve finales hockey. Af en toe een half uurtje over tussen de diverse wedstrijden. Zoals ik zei, kleine stapjes.

Bij het testen van de verlichting, heb ik ook de auto's waar ik zelf LEDs in had gebouwd in het verleden getest. De meeste werkten gewoon nog zoals bedoeld, maar bij een vrachtwagen met oplegger ging ik in de fout. Het draadje met de weerstand eraan gesoldeerd was nog aanwezig, maar de vrije aansluiting van de weerstand was erg kort. In de hectiek van het testen zette ik toen de aansluiting van de transformator per abuis aan de verkeerde kant van de weerstand. Resultaat: korte lichtflits en einde oefening. Dus de koplampen van de vrachtwagen moesten vervangen worden. Een pietepeuterig klusje, maar zoals de bijgaande foto toont, is het gelukt. Koplampen en achterlichten branden weer zoals bedoeld.

12 mei 2026

Het begrassen van de baan gaat, zoals gewoonlijk, in etappes. Niet alleen omdat de lijm goed moet drogen voor je weer verder kan, maar ook omdat het best inspannend werk is om (af en toe boven je macht) de grasmaster te blijven schudden boven deze toch wel forse oppervlakken (gemiddeld 80 x 50 cm). Maar de droogtijd wordt goed gebruikt. Het begrassen van deze zijde zal nog wel een paar dagen in beslag nemen, ben ik bang.

In de droogperiodes heb ik onder andere de zijkant van de baan rond Alp Grüm in de bekende zwarte zijdeglans geschilderd. Ook heb ik alle oude lantaarns nagelopen en waar nodig gereviseerd om later als straatverlichting aan te kunnen brengen. Tenslotte heb ik alle gebouwen aan de zijde van Preda van één of meerdere ledlampjes voorzien om straks ook de verschillende gebouwen en of ruimtes willekeurig aan en uit te kunnen schakelen bij het vallen van de duisternis. Het aansluiten moet nog gedaan worden, maar de verlichting zit inmiddels op zijn plaats.

Voor de correcte aankleding van Preda en omgeving heb ik mijn zelf geschoten foto's uit de zomer van 2011 weer tevoorschijn gehaald. Het eerste voorbeeld is natuurlijk de bannerfoto bovenaan deze pagina, maar meer detail is nodig. Dat is de periode die ik probeer weer te geven. Zo goed mogelijk modelleren naar de werkelijkheid, maar door de randvoorwaarden van de zolder wel met de nodige compromissen.

10 mei 2026

Gister zijn de Brawa lampjes, die ik oorspronkelijk op 23 februari besteld had, eindelijk gearriveerd. In de tussentijd had de webshop de kleinste Faller lampjes als alternatief voorgesteld, maar die pasten niet. Dus in tweede instantie toch weer aangedrongen op bestellen van de Brawa lampjes (3V/15mA). Via een brievenbuspakketje zijn ze dan gister gearriveerd. Omdat ik in de tussentijd uit de verzameling een andere telefooncel had opgeduikeld voor Preda, moest ik nu een nieuwe locatie vinden. Liefst in het zicht natuurlijk. Dus heb ik (waarschijnlijk niet historisch correct) een telefooncel op het perron van Filisur geplaatst. Het is in ieder geval wel een model naar Zwitsers voorbeeld. Een voorschakelweerstand van 1 kOhm zorgt ervoor dat de lichtintensiteit bescheiden blijft.

Het wachten is nu nog op de nalevering van de vijf perronlantaarns van Viessmann.

Vandaag ook de eerste grassprieten aangebracht in de omgeving van het station Preda. Het ziet er redelijk uit, maar deze foto is van net na het aanbrengen, dus er liggen nog heel veel losse vezels op het gras en in de beek. Morgen zal ik er nog met de stofzuiger overheen gaan, dan ziet het er waarschijnlijk mal wat meer geciviliseerd uit. De eerste observatie is, dat het wel een heel groot oppervlak is, dat van gras moet worden voorzien. Dus opnieuw geldt hier: stapje voor stapje komen we waar we willen zijn.

7 mei 2026

Tot en met het Landwasserviaduct zijn nu alle rails in de ballast ingebed. Ook de wissels, acht in getal, zijn van afdekplaatjes voorzien en zo goed mogelijk in de railbedding verwerkt. Een groot deel van de rails heb ik al met mes, krabber en kleine schroevedraaier nagelopen op overtollige ballast op de bielzen. Ook zijn hierbij de nu overbodige railspijkers en schroeven verwijderd. Het hele emplacement is met de stofzuiger nagelopen, maar dat zal nog wel een keer nodig zijn. Het meeste voorwerk is nu gedaan en binnenkort kan met het begrassen begonnen worden. Maar eerst weer uitgebreid testen en proefrijden. Zekerheid eerst.

Tussendoor is ook voor de korte onderzijde van de U-vormige tafel een nieuw front opgemeten en uitgezaagd. Dat front moet nog geplaatst, gemonteerd en geschilderd worden. Daarbij blijft de hoek naar het Landwasserviaduct voorlopig vrij toegankelijk.

4 mei 2026

Vandaag is het ballasten van het hele emplacement voltooid. De lijm ligt te drogen. In de tussentijd ben ik begonnen om de afdekplaten voor de wissels te vervaardigen. Eerst maak ik een mal voor de benodigde plek. Vervolgens wordt de mal overgetekend op 0.1 mm polystyreen. Na het uitsnijden van de benodigde plaatjes worden ze donkergrijs gerschilderd. Na drogen van de verf worden de plaatjes met houtlijm dun ingesmeerd en daarna wordt de ballast er in een heel dunne, maar dekkende laag overheen gestrooid. Na besproeien met ontspannen water wordt tenslotte de ballast ingedruppeld met verdunde boekbinderslijm. Dat alles ligt nu te drogen.

Aangezien ik slecht stil kan zitten tijdens het drogen, ben ik verder gegaan met de aankleding van het station Preda. Er is aan de achterzijde een telefooncel geplaatst (zoals in 2011 nog het geval was), er is een stationsklok op het perron geplaatst alsmede een stationsnaambord, verlicht (beide niet volgens de werkelijkheid). Ook zijn twee RhB informatie borden (AB-modell) geplaatst, een rode en een blauwe. Na het aanbrengen van de ballast is er ook een hek geplaatst langs spoor 2 om de oversteek naar de opstelsporen te ontmoedigen. Zo'n hek stond er in werkelijkheid ook. Later nog meer.

3 mei 2026

Met het aanbrengen van ballast ben ik weer wat verder opgeschoten. Gister en vandaag zijn de 4 opstelsporen bij station Preda van ballast voorzien. De foto ziet er nog wat rommelig uit, omdat ik pas kan stofzuigen als de ballast droog is. Dus dat komt allemaal goed. Er is nu nog zo'n 2 à 2.5m te gaan, in het verlengde van het perron midden bovenaan de foto. Naar verwachting kan ik dat morgen afronden.

1 mei 2026

Vandaag weer verder kunnen werken aan de ballast. Ik doe het in stukjes, zodat het niet al te eentonig, langdradig en saai wordt. De perronsporen van station Preda zijn nu van ballast voorzien. De opstelsporen en het vervolg van het traject naar Muot moet nog gedaan worden, maar de voortgang is naar tevredenheid. Iedere dag zo'n 2 meter dan ben ik met een paar dagen klaar en niet volledig afgestompt. Op nevenstaande foto is de ballast net ingedruppeld en ligt te drogen. Het opschonen van de omgeving kan pas weer als de ballast goed droog is.

De bestelling van railsovergangen, stelconplaten en perronlantaarns is gedeeltelijk gearriveerd. Vijf lantaarns staan nog in nalevering, maar de eerste is al geplaatst en de stelconplaten rond de EBW zijn gelegd. Ook is op de foto te zien dat ik echt al begonnen ben met het aanbrengen van de ballast.

De tweede klus die ik met klusmaat had willen doen is het aanpassen van de lus bij Alp Grüm. Helaas kwamen we daar niet aan toe. Bij het ontwerpen van het landschap bleek dat in die lus niet op een natuurlijke wijze te realiseren te zijn. De bocht en het Landwasserviaduct lagen te dicht bij elkaar om realistische hellingen en bergen te kunnen maken. Dus in mijn hoofd had ik al besloten dat de lus meer naar links verplaatst zou moeten worden. Om dit te realiseren zijn de viaducten verwijderd, dat was eigenlijk teveel op een te kleine ruimte ("less is more"). De lus is aangepast door een railstuk van 31.3cm (Minitrix 14902) te verwijderen uit beide aanrijsporen en ook het verloop van deze sporen is aangepast. Op onderstaande compilatiefoto: de oorspronkelijke situatie (li boven), het werk in uitvoering (re boven en li onder) en de nieuwe situatie (re onder). Na voltooiing is natuurlijk eerst getest met behulp van een locomotief of alles nog werkt. Missie geslaagd!

29 april 2026

De laatste paar dagen eens even iets anders gedaan. Samen met mijn klusmaat de verlichting overgezet van de schakelkast naar de multiprotocol decoder. Het aansluiten van de Viessmann lantaarns ging moeiteloos. De lantaarns zijn op Groep 1 aangesloten. Het verlichtingsscenario "Straatverlichting" is daar logischerwijs gekozen. Dat betekent dat alle verlichting tegelijk bij schemering (lichtgevoelige diode) wordt aangezet en geleidelijk naar maximale sterkte oploopt. De verlichting van de huizen is gepland op Groep 2. Het gekozen scenario is voor LED verlichting met willekeurige en afwisselende inschakeling van de verlichting. Het resultaat was dat geen van de huizen verlicht werd. Wat is er aan de hand? Na enig fout zoeken, logisch nadenken en testen, bleek dat dat de Brawa LEDs net anders zijn aangesloten dan de Viessmann lantaarns: bruin en geel zijn verwisseld ten opzichte van elkaar. Nadat alle draden paren zijn omgedraaid, doet ook de huisverlichting wat ervan verwacht mag worden: willekeurige en afwisselende inschakeling. Tenslotte zijn een aantal straatlantaarns met gloeilampjes op Groep 3 aangesloten, met hetzelfde straatverlichting protocol, maar dan de bruine draad op 16V in plaats van 22V in Groep 1. Binnenkort zal ik op mijn YouTube kanaal een filmpje plaatsen van het automatisch uitschakelen van de verlichting na zonsopkomst.

26 april 2026

Dit weekend verder gegaan met het voltooien van de ondergrond rond station Preda. De laatste vlakken zijn met kleur ingevuld. Het terrein aan de overzijde van het station, het EBW terrein, is voorlopig als een zandvlakte ingekleurd. Met de Noch stelconplaten (14629) wil ik hier de verharding aan gaan brengen. Ook van Noch (14622) is de baanovergang naar het middenperron. Hier moeten er nog een paar gemaakt worden. Niet geheel in overeenstemming met de werkelijkheid, maar de verlichting van het perron zal door middel van Viessmann perronlantaarns (6464) uitgevoerd gaan worden. Al deze attributen staan in bestelling, aangezien de voorraden uitgeput waren.

In de tussentijd is ook het beekje op kleur gebracht met olijfgroen, bruin en blauw. En met witte drybrushing voor de golftoppen. Ziet er momenteel wel erg wild uit, maar de lak zal dat nog wat verzachten, verwacht ik.

Volgende stap, er is geen ontsnappen meer mogelijk, het ballasten van het gehele emplacement. Altijd weer een geduld klus, waar ik nooit echt naar uitkijk.

24 april 2026

Gister met behulp van opnames uit Google Maps de grondvlakken rond de stations van Preda en Muot ingekleurd. Het station van Preda staat op een betonplaat lijkt het. De weg eromheen is verhard met grijze steenslag. De ruimtes tussen de opstelsporen zijn voornamelijk voorzien van gras maar zeer karig. En op deze situaties heb ik de kleur van de ondergrond aangepast. De perrons zijn dezelfde kleur lichtgrijs als de perrons van Filisur.

Vandaag ga ik de belijning op de perrons aanbrengen, de ondergrond van de beek prepareren en de weg hier en daar bij werken. Ook een deel van het gebied tussen de opstelsporen moet ik nog op hoogte brengen. Kleine klusjes dus ter vervolmaking van het algehele aangezicht.

De werkzaamheden gepland voor vandaag verliepen verrassend voorspoedig. Als eerste heb ik de belijning aangebracht. Met twee stroken afplaktape (5 mm) wordt de lijn eerst uitgezet en dan vervolgens met een penseel en witte verf ingevuld. Direct na het invullen wordt het tape weer verwijderd. Eventele uitgelopen witte verf wordt weer met licht grijs overgeschilderd met de smalste penseel.

Als tweede is de beek opgevuld met verdunde boekbinderslijm en 5 smalle stroken WC-papier over elkaar. Iedere laag apart wordt weer doordrenkt met verdunde lijm. Uiteindelijk lijkt het een redelijk wilde bergbeek. De kleur moet straks wel iets lichter worden dan bij het Landwasserviaduct, want nu is het een ondiepe, snelstromende beek.

Tenslotte is de ruimte tussen het hoofdspoor en de twee eerste opstelsporen gedeeltelijk opgehoogd en met een hek afgescheiden van het hoofdspoor. De gekozen kleur voor de ondergrond is burnt umber.

21 april 2026

Na het bekijken van het resultaat heb ik toch de mengverhouding van de acrylverf wat aangepast om meer in de buurt te komen van het olijfgroen van de "green undercoat". Uiteindelijk heb ik een mengverhouding van 1/3 zinkwit. 1/3 burnt umber en 1/3 brilliant green gekozen en daar nog eens 10% water aan toegevoegd (iets vloeibaarder om makkelijker aan te brengen). Daarmee heb ik ook de reeds geverfde delen donkergroene delen overgeverfd, zodat er nu een iets betere kleurbalans is. Na een middagje verven is de hele rechterpoot van de U van een groen/bruine onderlaag voorzien. Volgende stap wordt het op kleur brengen van de rest van het hout met grijs, burnt umber of groen al naar gelang het beoogde gebruik.

18 april 2026

Na het bezoek nog wat verder test gereden. Het pendelen tussen de twee stations - Preda en Filisur - gaat eigenlijk heel goed. Al is er nog een uitdaging omdat één van de twee pendelende Allegra's niet vanzelf de rijrichting omschakelt. Daar moet ik nog induiken.

Na het testrijden heb ik de ondergrond rond het station van Preda in de verf gezet. De undercoat van Woodland Scenics was op, dus heb ik maar besloten met gewone acrylverf verder te gaan. Donkergroen, lichtgroen en wit geven een groene tint die ik niet helemaal voorzien had, maar het gras zal in ieder geval geen witte plekken vertonen. Komende dagen weer verder.

Gister heb ik ook het stroomverbruik van de verlichting maar eens opgemeten. De multiprotokol-decoder 5074 kan per groep namelijk niet meer dan 800 mA schakelen. Het totaal verbruik van de verlichting op en rond Filisur is momenteel 374 mA. Dat betekent dat de vier groepen (3200 mA) van de decoder voor het schakelen van LEDs meer dan voldoende zijn.

14 april 2026

Voor het bezoek van de clubgenoten morgen, vandaag de baan weer operationeel gemaakt. Vanmiddag even testen of alles functioneert.

12 april 2026

De huidige klusjes laten een hele trage voortgang zien. Het is aanbrengen en dan weer grondig drogen. Eerst het gips, toen de onderlaag verf, daarna het toiletpapier, gevolgd door de variatie in de bodem met verf en nu vandaag door middel van drybrushing de accentuering van stroming en golfjes. Maar nog is het niet voor elkaar. Als deze laag weer droog is, moeten er nog een aantal lagen lak overheen om de glans van het water te simuleren. Ook wil ik in de tussentijd de rotsen en stenen in de beek nog aanbrengen. Het moet wel een beetje een wilde bergbeek/rivier worden tenslotte. Ik blijf u op de hoogte houden. Op de linkerfoto hiernaast de zojuist geschilderde ondergrond. Een paar dagen later de golftoppen opgelicht op de rechter foto.

Later deze week komen er een aantal clubgenoten op bezoek om de voortgang te bewonderen. Dat betekent, dat ik de komende dagen de losse stukken, de diverse viaducten, weer terug ga plaatsen en aan ga sluiten om de baan voor het bezoek weer operationeel te hebben. Volgende week weer verder met gras en bomen achter het viaduct.

8 april 2026

Het recept voor de rivierbodem weer opgeduikeld. Met behulp van wit toiletpapier en verdunde witte houtlijm heb ik de ondergrond van de rivier, de basis voor het water gemaakt. De bodem wordt als eerste met verdunde witte houtlijm ingesmeerd. Het witte toiletpapier wordt in smalle stroken gescheurd. Op de natte bodem worden de velletjes toiletpapier een voor een in de natte houtlijm gedrenkt met behulp van een grote platte kwast. Met behulp van de kwast worden de overgangen en het profiel in het papier verwijderd en door het regelmatige deppen ontstaat er een structuur in de ondergrond, die veel weg heeft van een wildstromende rivier. Dit proces wordt met nog drie lagen herhaald en daarna moet het geheel goed drogen.

De oneffenheid in de rivierbedding in het midden van de foto is een kleine fundering voor de toekomstige houten brug. Op de foto lijkt het wel een kuil, maar het is in werkelijkheid een heuveltje van zo'n 15 mm hoog. Bij de afwerking zal dit wel duidelijker worden, neem ik aan. Vreemde vorm van gezichtsbedrog!

Later wordt met 4 kleuren van licht naar donker de optische diepte variatie aangebracht. Ik verdeel daarbij de rivier op gevoel in 5 stroken en van buiten naar binnen wordt van licht naar donker gewerkt. Dus eerst beige (wit met bruin) aan beide randen, daarnaast bruin, dan groen/zwart in het midden. Vervolgens worden met een schone natte kwast de randen tussen de stroken vervaagd en worden op gevoel hier en daar de kleurovergangen wat bijgewerkt.

6 april 2026

De ontwikkeling van deze hoek van de baan is echt een proces van stap voor stap voortgaan. Iedere keer is het weer een verrassing of wat ik in gedachten heb ook daadwerkelijk te realiseren is. Maar wat dat betreft was vandaag even een rustpuntje. Het schilderen was met verschillende kwasten redelijk goed te doen en als resultaat is de ondergrond achter het viaduct van "green undercoat" (Woodland Scenics C1228) voorzien. De loop van de rivier is nog even onbehandeld gelaten, omdat ik nog in de archieven moet duiken om uit te vinden hoe ik in het verleden de rivierlopen ook al weer gemaakt heb.

Even voor de duidelijkheid, het terrein voor het viaduct kan pas afgewerkt worden als het viaduct weer op zijn plaats staat, dus als de achterzijde volledig is afgewerkt. Als ik nu ook aan de voorzijde zou gaan werken, beperk ik mijn bewegingsvrijheid teveel. Dus vandaar deze omslachtige aanpak. Een nieuw pleidooi dus voor een echte modulaire aanpak. Ik heb dat in de loop der jaren wel vaker overwogen, maar ik ben er nog nooit toe overgegaan. Volgende baan?

5 april 2026

Zalig Pasen.

Gister het gipsverband aangebracht op het horrengaas. Het was net te doen in deze hoek, al was het wel wat ver strekken. Er gaat toch altijd meer gipsverband in dan je vantevoren verwacht. Een ruime rol van 4.7 m was er deze keer nodig om het gebied achter het Landwasserviaduct te bedekken. Tegelijkertijd is ook de bodem van de rivier al bedekt met gipr. Daar gaat straks nog WC papier over heen om de golven te simuleren. De linkerkant is tot en met het talud gereed. Dat zal eerst nog geschilderd en begroend moeten worden, voordat het viaduct weer terug geplaatst kan worden.

De volgende voorbereidende stap die ik gezet heb, is het bekleden van de steile wand onder het tunnelportaal. Hiervoor is een plaatje multiplex op maat gezaagd en dat is in alle rust op de werktafel van rotsen uit de gipsmallen voorzien. Opnieuw weer een klusje dat een beetje lijkt op het maken van een legpuzzel. Voornamelijk samengesteld uit oude rotsen, die ik bewaard heb van vroegere banen en hier en daar gebruikmakend van mes en tang om de vorm aan te passen. Tenslotte zijn de kieren opgevuld met Noch 6088 "rots modelleerpoeder graniet". Volgende stap wordt het opnieuw schilderen en verouderen van deze steile wand.

Overigens is op de foto ook mijn nieuw aangeschafte multiprotocol lichtdecoder (Viessmann 5074) nog net zichtbaar. Daarmee moeten binnenkort de lichteffecten verder geprofessionaliseerd worden. Bijvoorbeeld het schakelen van de straatverlichting met afnemend "dag"licht.

31 maart 2026

Ondanks enkele afspraken, vandaag toch weer wat voortgang kunnen maken met het prepareren van de ondergrond. De rivierbedding is gemaakt uit polystyreen met behulp van de hete-draadsnijder. In eerste instantie is de gewenste loop van de bedding getekend op karton en uitgesneden om als mal te dienen bij de vervaardiging van de polystyreen oever delen. De delen zijn stuk voor stuk uitgesneden en om de pijlers heen geplaatst en daarna met PolyMax vastgezet. Eerst zijn de twee oevers gemaakt en daarna zijn de overblijvende delen ingevuld. Opnieuw door eerst een mal te maken en daarna de delen als een legpuzzle in te passen. Ter oriëntatie zijn voorlopig twee bruggetjes neergezet om een idee van de toekomstige mogelijkheden te krijgen.

De volgende uitdaging wordt om na het opnieuw verwijderen van het viaduct het terrein verder af te werken en wel zodanig dat ik er bij definitieve terugplaatsing niet meer achter hoef te werken. Het wordt er dus qua logistiek en organisatie niet eenvoudiger op.

30 maart 2026

Vanmiddag verder gegaan met de bergen achter het viaduct. Als eerste nog twee spanten aangebracht direct op het dakbeschot om te zorgen dat het horrengaas straks goed ondersteund wordt. De hoek tussen de dakbalk en het dakbeschot heb ik vervolgens passend met polystyreen (piepschuim) opgevuld als extra ondersteuning. Daarna heb ik de totale breedte en de lengte van de helling ruim opgemeten en die maten op het horrengaas overgezet en dat uitgeknipt. Hiermee blijft het gaas hanteerbaar bij het aanbrengen in deze lastige hoek. De hoek tussen dakbalk en dakbeschot heb ik ook overgezet op het horrengaas. Daarna kon ik met de montage van dit stuk horrengaas aan de slag. Vanaf de achtergrond terugwerkend naar de meest linker spant is het horrengaas met nietjes vastgezet.

Vóór het verwijderen van het viaduct had ik de omtrek van de pijlers afgetekend op de naastliggende spanten. Deze maten samen met de ook op de bodemplaat afgetekende omtrekken van de pijlers, gaven me voldoende zekerheid, dat ik na het opspannen van het horrengaas met enige nauwkeurigheid de doorvoer voor de pijlers uit het horrengaas kon snijden. Zo gezegd zo gedaan. Volgende stap was het weer proefpassen van het viaduct, zoals op bijgaande foto te zien is.

Met het viaduct nog op zijn plaats, ga ik morgen proberen de bedding van de rivier aan te brengen, door de oevers van polystyreen te maken en op die manier de bedding uit te sparen in de ondergrond.

29 maart 2026

Na een paar dagen en na rustig de zaak bekeken te hebben, heb ik toch maar besloten om het viaduct even van zijn plaats te nemen. Op die manier kan ik er duidelijk beter bij en wordt het wat makkelijker om aan deze bergen te werken de komende tijd.

Waar ik met name mee worstelde was, hoe ik het spoor van keerlus#2 uit het zicht kan houden en tegelijkertijd het doorkijkje onder het viaduct door enigszins realistisch kan maken. Er waren nog wat stukjes achtergrond overgebleven, dus die heb ik passend gemaakt om het spoor te verbergen en een kijkje op het dal te geven onder het viaduct door. Ook heb ik de loop van de rivier wat aangepast. Een vloeiende en onopvallende overgang naar de achtergrond wordt straks door middel van een oude overdekte voetgangersbrug gerealiseerd. Daarnaast zijn de laatste twee 2 van de vier spanten aan de linkerzijde iets aangepast om de hellingen wat vloeiender te laten verlopen.

Voor het plaatsen van de achtergrond, heb ik eerst nog wel even snel getest of een locomotief de keerlus goed doorkomt. De bereikbaarheid van alle delen neemt nu namelijk wel zienderogen af. Dus blijven controleren.

De op dit moment nog witte hellingen rond Preda inspireren wel tot een ander type vermaak, zoals te zien op bijgaande foto. Het blijft geen winterlandschap, maar dit was wel even een gelegenheid voor de skiërs.

25 maart 2026

Vandaag met de gewaardeerde hulp van mijn oud studiegenoot Jos, hebben we een eerste aanzet gemaakt om de hoek met het Landwasserviaduct van spanten te voorzien. Het is te doen, vanaf het werkplatform, maar echt comfortabel is het niet, zoals uit bijgaande foto's mag blijken.

Na een dag klussen (mallen opmeten, omzetten op karton, vervolgens de mallen controleren/passen en dan uitzagen uit multiplex), staan er aan het eind van de middag totaal 5 spanten op hun plek. Wel de 5 lastigste. Binnenkort maak ik dit eerst zelf af en dan gaan we weer gezamenlijk verder.

24 maart 2026

Vandaag heb ik het baantracee weer onderbroken. Morgen heb ik namelijk hulp om de bergprofielen in de moeilijkste hoek, achter het Landwasserviaduct, aan te gaan brengen. Als eerste heb ik het bedieningsplankier verwijderd en daarna de link tussen het Kreisviaduct en Alp Grüm. Vervolgens daar ook de spanten opzij gelegd danwel verwijderd. Daarmee was er voldoende ruimte om een werkplatform naar binnen, dat wil zeggen over het schaduwstation en tussen de andere spanten door, te schuiven. Dit platform ligt op twee schragen en wordt op de kop ondersteund door twee blokjes die op de spoortafel zelf staan. Aan het andere uiteinde is het platform met een lijmklem gefixeerd aan de schraag. Hiermee is het geheel stabiel en kan er vanaf dit platform - weliswaar liggend - gewerkt worden. Ter bescherming van de diverse ledematen ligt er een kussen uit een teunstoel als ondergrond. Dit alles moet gaan werken. Na morgen meer informatie over het gevolgde werkproces.

18 maart 2026

Na het voltooien van de gipslaag rond de emplacementen van Preda en Muot, leek het me een goed idee om de functionaliteit van de modelbaan weer eens grondig te controleren. Dus een nieuwe fase van testritten is het plan. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Als eerste moest de poetstrein weer op pad, maar die stokte al snel en wel in een moeilijk bereikbare tunnel. Dat is de wet van Murphy. Dit probleem bleek een slechte raillas die ik met wat kunst en vliegwerk heb kunnen herstellen.

Maar toen ik vervolgens Koploper wilde opstarten, om automatisch te kunnen rijden, bleek mijn tweede monitor niet meer te vinden in de computer instelling. Van alles geprobeerd, zelfs contact gehad met Microsoft, maar uiteindelijk maar met de computer naar het lokale computer service centrum gegaan. Wat bleek, de computer is aangesloten op het elektriciteitsnetwerk dat ik rond de zolder heb aangelegd. Aan het eind van dagelijkse activiteiten, kan ik met één schakelaar alle apparaten uitzetten. Echter de computer blijkt daar niet tegen te kunnen, de BIOS heeft restspannig nodig volgens de computer whizkid. Na vervanging van een knoopcel, heeft hij vervolgens alles hersteld, schoongemaakt en weer naar de laatste versies bijgewerkt. Dus na een paar dagen zonder computer, kunnen we nu weer verder.

13 maart 2026

Inmiddels zijn er meer dan drieenhalve rollen gipsverband verwerkt. Dat staat gelijk aan een 3.2 m2. In werkelijkheid is het bedekte oppervlak veel kleiner, omdat er over het algemeen twee lagen gips verband nodig zijn om een goede dekking te verkrijgen. Helaas ben ik nu weer door de voorraad heen en heb ik gister al extra rollen C1203 besteld. In een periode van 7 maanden zijn de prijzen wel dramatisch toegenomen, met bijna 14 %. Dat lijkt me iets meer dan de gemiddelde inflatie. Maar hoe dan ook, ik wil wel verder. Dus de rekening maar gelijk overgemaakt en vanmiddag worden de rollen geleverd. Morgen hoop ik dan het laatste deel aan deze zijde van de U te voltooien: de bergen rond Muot.

Vandaag ook de banner foto maar weer eens aangepast. Omdat we nu al enige tijd met de voltooiing van Preda bezig zijn, heb ik de oude panorama foto van Preda, die ik zelf in 2011 heb gemaakt, maar weer op de bovenzijde van de pagina gezet. Tot nader order.

12 maart 2026

Vandaag ben ik rustig aan begonnen met het aanbrengen van het gipsverband op de horrengaas ondergrond. Het plan is om per sessie 1 rol van 4.5 m aan te brengen. Die rol knip ik eerst in stukjes van zo'n 25 cm. Indien nodig knip ik die later nog in kleinere stukjes, maar de grote vlakken worden bedekt met een of twee lagen in lapjes van 25 cm. De randjes en de hoekjes worden met kleinere stukjes aangepakt. Na een tijdje stug doorwerken is het hiernaast zichtbare resultaat behaald. Het opruimen en schoonmaken na het gipsen kost bijna meer tijd dan het aanbrengen, maar dat is wel noodzakelijk anders loop je het gipsstof door het hele huis. Met de eerste stappen ben ik niet ontevreden. Morgen verder.

11 maart 2026

Na nog een ochtendje klussen is ook het laatste deel van de omgeving van het emplacement ron Muot, de hogere berg die aansluit aan het Landwasserviaduct, gereed gekomen. Het horrengaas heb ik in dit geval in de vorm van een kwart taartpunt uitgesneden en op de aflopende spanten vastgeniet. De aansluiting naar de volgende sectie - het Landwasserviaduct - blijft nog open, omdat ik daar nog bij moet kunnen in de komende tijd. De aansluiting van het horrengaas op de steunmuur is met behulp van dubbelzijdig plakband gerealiseerd. Op het oog is alles nu zover dat ik met het gipsverband aan de slag kan. Maar eerst de ondergrond afdekken met kranten en (breed) schilderstape.

10 maart 2026

Na een weekje Zwitserland, ben ik vandaag weer verder gegaan met de bergen en tunnels rond het passeerstation Muot. Voor ik de bergen verder kan afwerken, moet ik eerst de tunnels van bovenleiding voorzien. Op dit moment gaat dat om 3 tunnels: in blok 26, blok 27 en blok 28. De tunnel in blok 26 is enkelsporig, de andere twee zijn voor en na Muot en zijn dubbelsporig. Als eerste heb ik de tunnelportalen, zoals eerder, gerenoveerd en opgeknapt. Daarna zorgvuldig gemeten hoe de bovenleidingdraden moeten verlopen en vervolgens met een 0.5 mm boortje een doorvoer gemaakt voor de draad. Deze wordt op de juiste plek doorgeknipt, door het boorgat gevoerd en tenslotte weer aan de binnenzijde aan elkaar gesoldeerd. Dit is een verbetering ten opzichte van het oude proces. Helaas ben ik op op twee plekken de isolatoren vergeten aan te brengen. Dat is iets wat ik tezijnertijd nog moet corrigeren. Tenslotte worden de portalen, met hun supportframe van multiplex, op de uiteindelijke positie vastgelijmd met PolyMax.

Daarna was het tijd om de tunnelportalen in de bergformaties in te bouwen. Eerste stap is daarbij het zo goed mogelijk aanbrengen van het horrengaas. Soms lukt dat met grote stukken (100 x 40 cm), maar veelal met name in moeilijke hoekjes maak ik de ondergrond als een lappendeken van stukjes horrengaas. Anders krijg je teveel lastige/onvoorspelbare vouwen. Zoals gewoonlijk wordt alles met de nietmachine vastgezet.

25 februari 2026

Het zijn produktieve dagen op het moment. Ik heb uitgebreid de tijd voor de modelbaan en de werkzaamheden verlopen voorspoedig, dus dat motiveert weer om door te blijven gaan. Het is duidelijk efficiënter om langere tijd achtereen aan een klus te werken, maar door daarnaast af en toe een ander klein klusje tussendoor te doen, blijft de motivatie ook hoog. OK, genoeg motiverende coaching babbels. Aan de slag weer.

Nadat alle spanten geplaatst zijn en het verloop van de ondergrond zo goed mogelijk is ingeschat, wordt het dan uiteindelijk tijd om weer met het horrengaas aan de slag te gaan. Het horrengaas heb ik aangebracht in een aantal stappen. De voornaamste reden hiervoor is dat dan het gaas hanteerbaar blijft. Het hele bergmassief rond station Preda is uiteindelijk in 5 stappen met horrengaas bedekt. Alleen het deel boven Muot moet nog gedaan worden. Maar de foto hiernaast is het resultaat van 1 dag doorwerken met het gaas. Ik ben begonnen aan de kopse kant, daarna heb ik het tunnelportaal ingepast/ingepakt en vervolgens heb ik het gaas langs de raamkant in de richting Muot aangebracht.

24 februari 2026

Inmiddels ook de andere zijde van het emplacement Preda van een verhoogde ondergrond voorzien. Dit is redelijk goed gelukt in één stuk. Ook zijn een vijftal extra spanten geplaatst om het terrein vloeiender te laten verlopen. Als laatste is het tunnelportaal van de noordelijke ingang van de Albulatunnel aangepast om het zoveel mogelijk in overeenstemming met de werkelijkheid te brengen.

De uitdaging voor vandaag wordt om het stroompje/beekje, dat achter het trafohuisje loopt, in het landschap aan te brengen. Op de foto is alvast het voorlopig geschetste verloop van het beekje te zien. Hoe krijg ik het talud zoals ik het voor ogen heb? Oeff.

Met behulp van de Multitool voorzien van een smal zaagblad (10 mm) is het gelukt een redelijke loop voor het beekje uit te freezen/zagen. De beide uiteinden moeten nog afgewerkt worden, voordat ik met het horrengaas aan de slag ga. Voor die tijd moest ook het tunnelportaal volledig afgewerkt en geplaatst worden. Dus eerst maar ballast aanbrengen in de tunnel en net ervoor. Daarna kan het portaal van een bovenleiding worden voorzien en tenslotte wordt alles samengevoegd op de uiteindelijke plek tesamen met de ondersteunende spant, die er pal achter geplaatst wordt om een ankerpunt voor het horrengaas te hebben.

Volgende stap wordt het aanbrengen van het horrengaas. Het gaat voorspoediger dan ik had durven dromen.

23 februari 2026

Dit weekend heb ik me verder gericht op het vervaardigen van mallen om de ondergrond van Preda op gelijke hoogte te brengen met de bovenzijde van de rails. Om dit te realiseren, maak ik een nieuwe - extra - bodemplaat van 3 mm dik triplex, die enerzijds op de railbedding en anderzijds op stukjes hout van 3 mm dik wordt afgesteund. De totale lengte is bijna 120 cm en dat heb ik in drie delen uitgevoerd om de aansluiting op de rails zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. De onderlinge naden passend maken was daarna de grootste klus, maar dat is prima voor elkaar gekomen. Hierop kunnen nu de diverse berghellingen zo goed mogelijk aangesloten worden. Maar dat is dan weer de volgende stap. Bij nader inzien moet ik ook de andere zijde van het emplacement op dezelfde wijze aanpassen. In eerste instantie dacht ik dat dat niet nodig zou zijn, maar helaas.

21 februari 2026

Als volgende stap heb ik een nieuw goederenplatform gemaakt van 4 mm MDF en een stukje polystyreen van 0.5 mm dikte. De vorm is eerst overgenomen van het oude platform. De ruimte voor de helling is daar op uitgespaard. De bovenkant van de helling is met een mes 0.5 mm dunner gemaakt, zodat de overgang van helling gemaakt van polystyreen naar MDF vloeiend kan verlopen. Het polystyreen is vervolgens met Bisonkit aan de bovenzijde en de onderkant van de uitlopers vastgezet. Na een nachtje drogen is het geheel met cementkleurige verf (Vallejo 71.045) afgewerkt. De zijkanten zijn tenslotte voorzien van Vollmer muurplaat (natuursteen). Het geheel ziet er uiteindelijk weer als nieuw uit. En.....dan zie je op de foto dus toch weer een stukje van de boeidelen die ik vergeten ben (boven het huisje van de stationschef :)). Nu alleen de verlichting nog opnieuw aansluiten.

20 februari 2026

Ter afwisseling vandaag maar eens even iets anders opgepakt. Omdat ik op het punt sta de omgeving van het stationsgebouw van Preda aan te pakken, viel mijn oog op de huidige toestand van het gebouw. Hier moet nodig iets aan gedaan worden. Ik heb het gebouwd in 2007 dus om na 19 jaar weer eens wat grondig onderhoud te doen, is duidelijk niet overbodig.

Het gebouw heb ik eerst van zijn ondergrond verwijderd. Wat al een uitdaging op zich was. Daarbij zijn alle in de loop der tijden aangebrachte extra's tijdelijk verwijderd. Ook de extensie - oftewel het goederenplatform - is verwijderd, omdat dat in de loop der jaren was kromgetrokken. Daarna heb ik eerst alle reparaties uitgevoerd: loszittende delen vastgeplakt en beschadigingen zo goed mogelijk gerepareerd. Vervolgens heb ik het hele gebouw opnieuw geschilderd en het dak met kunststof politour (Lux) behandeld. Als volgende stap is een nieuw goederenplatform gemaakt. En tenslotte zijn de naamborden "RhB | Preda" opnieuw geprint op HP fotopapier en op de oude borden geplakt met behulp van fotolijm.

De voor en na situatie heb ik op nevenstaande foto's vastgelegd.

19 februari 2026

De afgelopen dagen een aantal grote stappen gezet. Gister met de hulp van een jaargenoot alle mallen voor de bergen rond Preda gemaakt. De mallen zijn opnieuw uit karton geknipt of gesneden en zo goed mogelijk passend gemaakt. De mallen zijn op zo'n manier vervaardigd dat ze zelfstandig kunnen staan, waardoor er een goede indruk ontstaat van het bergprofiel. Op het oog wordt dat profiel dan zo nodig nog wat aangepast, vloeiender gemaakt en afwisselender. Aan het eind van de dag hadden we op deze manier een totaal van 18 mallen gefabriceerd.

Vandaag op zoek gegaan naar restjes multiplex om uit de opgespaarde restanten zoveel mogelijk van de mallen te kunnen zagen. Dat is gelukt al variëren de diktes van de mallen hierdoor wel tussen de 8 en 12 mm, maar daar zien we straks niets meer van en het is op zo wel economischer qua kosten. De gezaagde mallen worden vervolgens geschuurd en op de vooraf bepaalde posities gelijmd. Het eindresultaat staat hiernaast weergegeven, in vier foto's die de opvolgende stappen representeren van links boven met de klok mee: de bocht na het Landwasserviaduct, de glooiende helling ter hoogte van Naz, de aanloop naar de Albulatunnel en de helling achter station Preda.

16 februari 2026

Gister het horrengaas bij Preda aangebracht en een begin gemaakt met het uitzagen van de spaneten voor de bergen achter Muot. Het eerste deel daarvan is redelijk recht toe recht aan, maar in de bocht naar het Landwasserviaduct is het iets ingewikkelder. Daar probeer ik de ondersteuning voor elkaar te krijgen, terwijl de bereikbaarheid daar niet onder mag leiden. Een beetje een uitdaging, maar daar komen we ook wel weer uit.

14 februari 2026

De eerste spanten voor Preda zijn gezaagd met behulp van de mallen. Daarna zijn ze ook meteen op hun positie gelijmd met Bison PolyMax. Eén keer vast, nooit meer last.

13 februari 2026

De fabricage van de kartonnen mallen voor de toekomstige spanten is vandaag voltooid voor de zuidzijde van Preda en voor de noordzijde van Muot. Totaal zijn dit 20 mallen die nu overgezet kunnen worden op multiplex. Bij het overzetten moet er nog wel even strak gemeten worden zodat de spanten optimaal passen op de uitgekozen plek.

11 februari 2026

En drie dagen later is de voorraad ballast al gearriveerd. Herr Köhler mag dan met pensioen zijn, hij levert nog wel en snel ook. Dus de mensen die daar aan twijfelen, gewoon een e-mail sturen met je verzoek en er wordt zeer voortvarend gereageerd. Ik verwacht dat ik er, in ieder geval voor deze modelbaan, voorlopig mee vooruit kan.

Al wachtend op de ballast en vanwege de onbeschikbaarheid van mijn hulpkracht, ben ik zelf maar vast begonnen om spanten te snijden uit karton. Ietsje lastiger dan met z'n tweeën, maar het is aardig gelukt. Op onderstaande foto een blik van links en van rechts op deze mock-up van de spanten. De vorm moet hier en daar nog wat bijgewerkt worden, maar in ieder geval heb ik hiermee de eerste set mallen om de spanten binnenkort uit multiplex te gaan zagen. Ik hoop nog voldoende reststukken te hebben om deze spanten te kunnen maken. Zo niet, dan is er nog een tripje richting Gamma nodig.

In de bocht is nog wat meer ondersteuning nodig, hetzij van extra spanten hetzij van horizontale verbindingen tussen de diverse spanten. Dat bekijken we alsnog we deze eerste spanten gefabriceerd hebben.

10 februari 2026

Op deze grijze, mistige en regenachtige dag de eerste delen horrengaas aangebracht op dit deel van de baan. Ook de ondersteuning van de taluds van het viaduct zijn gezaagd en op hun plek gelijmd. Altijd een uitdaging om die delen van horrengaas te voorzien, maar dat moet gebeurt een dezer dagen.

9 februari 2026

Zaterdagmiddag was er al een antwoord van Herr Köhler in de vorm van een factuur per e-mail. Het gevraagde bedrag gelijk maar overgemaakt en nu is het wachten op DHL voor de levering. In totaal heb ik 3 kilo ballast besteld: twee kilo grijs en 1 kilo roestbruin. Voorlopig kan ik daar dan nog wel even mee vooruit.

Met extra hulp ga ik later deze week de bergen op dit gedeelte eerst maar eens vormgeven. Meer handen en meer ogen geeft in dit geval een beter resultaat. Ik heb al een paar dagen kartonnen dozen verzameld om in eerste instantie mallen te maken aan de hand waarvan de spanten dan uiteinelijk gezaagd gaan worden. Ik houd u op de hoogte.

7 februari 2026

Druk weekje met echt werk, dus relatief weinig tijd voor de modelbaan. Maar het ballasten van het passeerstation Muot is wel gelukt. Daarbij merkte ik tot mijn schrik dat ik snel door de voorraad Koemo ballast heen ga. Dus gister na de ontdekking na het ballasten gelijk maar Herr Köhler van Koemo een mail gestuurd of ik nog wat kan bestellen. Ik hoop dat dat nog lukt, anders moet ik op zoek naar andere bijpassende ballast. We zullen zien. Op dit moment ligt de ballast, na het verwijderen van de schroeven en het opvullen van de schroefgaten, nog onder druk te drogen.

1 februari 2026

Vandaag toch maar besloten om met het ballasten te beginnen. Het spoor onderlangs Muot was als eerste aan de beurt. Dat heb ik in twee stappen van ballast voorzien. Grijze Komo en bruine Komo in de verhouding 2:1. Eerst tussen de bielzen instrooien daarna het talud bedekken. Vervolgens met de platte kwast zo goed mogelijk alle korrels van de bielzen afvegen en daarna alles met ontspannen water besproeien. Tenslotte met de injectiespuit met dikste naald de verdunde (1:1) en ontspannen boekbinderslijm inspuiten tot alles verzadigd is. Dit proces uitgevoerd in twee stappen van ieder 1 meter. Het resultaat mag er zijn, wat mij betreft. Later deze week verder met de sporen van het passeerstation Muot zelf (nu nog verstopt onder de krant).

31 januari 2026

Vanochtend werd mijn tennisafspraak afgezegd, dus gelijk maar doorgepakt op zolder en de nieuwe zijkant van de baan van de bekende mat zwarte kleur voorzien. De volgende stap wordt het uitmeten van de spanten voor het landschap tussen het Landwasserviaduct en het station Muot. Verder kan dit traject van ballast voorzien worden en kan een begin gemaakt worden met het aanbrengen van horrengaas tussen de zijkant en de ondergrond op dit deel van het traject. Genoeg te doen dus.

30 januari 2026

Hoewel het de afgelopen dagen koud was, was het in ieder geval droog. Dus de goede omstandigheden voor zaagwerk op het garagepad. Een paar dagen meten, aftekenen en zagen heeft ertoe geleid dat de zijkant van de baan rond het station Preda vrijwel voltooid is. Althans qua houtbouw. Het moet natuurlijk nog wel afgewerkt worden, maar dat zal niet lang op zich laten wachten. Een tweetal extra foto's geven een totaalbeeld van het nieuwe profiel.

28 januari 2026

Vandaag een begin gemaakt met het aanbrengen van de zijkanten aan de kant van Preda. Deze zijkanten moeten op zijn plaats staan om het landschap goed vorm te kunnen geven. Het profiel schets ik op het gevoel en zo natuurlijk mogelijk aansluitend op de al aanwezige horizontale delen van de ondergrond. Hiernaast een foto van het eerste deel dat staat te drogen in de lijmklemmen.

27 januari 2026

De laatste paar dagen niet heel veel kunnen doen. Wel een aantal kleine klusjes opgepakt. Meer Preisers geplaatst, een aantal van de gezond verklaarden heeft daarmee een plaats gevonden rond het stationsgebouw en op de perrons van Filisur.

Daarnaast ben ik begonnen aan de hoogvlakte van Preda. Niets veranderlijker dan een mens. Liever dan de baan weer uit elkaar te halen en het rijden onmogelijk te maken, dacht ik eerst maar eens gewoon door te bouwen. Dus heb ik een begin gemaakt, tenminste in mijn hoofd, hoe de overgang van Landwasserviaduct naar Muot er uit moet gaan zien. Deze overgang bestaat niet in het echt, dus mijn eigen interpretatie is leidend hierbij. Tussen de twee tunnelportalen - uitgang Landwassertunnel en toegang Muot - heb ik een keermuur ontworpen, gevormd, van steunberen voorzien en definitief geplaatst. Ook heb ik de ondergrond naast de sporen al in de kleur umber geschilderd, zodat binnenkort de ballast aangebracht kan worden.

Volgende stap wordt om het profiel en de spant aan de buitenzijde van de baan te ontwerpen en te zagen en dan wordt het zicht op wat er verder nodig is wat duidelijker.

18 januari 2026

Aantal kleine klusjes opgepakt en afgerond. Een tweetal bovenleidingmasten beter gepositioneerd en vastgezet. Een aantal goederen toegevoegd bij de scene aan het opstelspoor bij station Filisur. Een aantal bankjes met reizigers geplaatst voor het stationsgebouw alsmede een stationschef.

Daarnaast voorzichtig begonnen met het vormgeven van het derde deel van de baan, de "hoogvlakte" rond Preda en alles daaromheen. Een keermuur gebouwd met behulp van de heatgun. Ook een tweetal tunnelportalen van fundament voorzien en op de juiste positie geplaatst, zodat de bergen en tunnels een logisch geheel gaan vormen.

Tenslotte alle Preisertjes maar eens uit de opslag gehaald en aan een nauwgezet gezondheidsonderzoek onderworpen: zijn ze nog arbeidsgeschikt en waar kunnen ze ingezet worden.

16 januari 2026

Van 3 tot en met 14 januari wintersportvakantie doorgebracht in Zwitserland (geen verrassing). Dagen met mooi weer (-15 graden) en dagen met sneeuw (mist en slecht zicht). Al met al lekker geskied, gewandeld en gelezen. Tijdens de heenreis hadden we letterlijk de meeste sneeuw in Nederland, terwijl in Zwitserland het landschap wel wit was (maar de wegen sneeuwvrij).

De komende weken gaan we op zolder geleidelijk aan weer verder met de bouw van het landschap. De volgende uitdaging is nog steeds de hoek met het Landwasserviaduct. Tijd om Jos weer eens uit te nodigen.

Op 2 januari heb ik tussendoor nog even extra bezetmeldpunten aangebracht in de stationssporen van Alp Grüm. De sporen 1 (Blok 22) en 2 (Blok 23) hebben nu een extra bezetmeldpunt voor de correcte stop van korte pendeltreinen. Verdere fijnafstemming vindt in de komende tijd nog plaats.

1 januari 2026

Vanaf deze plek wens ik al mijn volgers en geïnteresseerden de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar 2026. De bouw van deze modelbaan gaat gestaag verder en de website zal regelmatig bijgehouden worden. Ik hoop dat u de verrichtingen met veel plezier blijft volgen.

Vandaag ook de website bijgewerkt. 2025 is verwerkt in de voortgangsoverzichten en de huidige voortgang betreft 2026.

De laatste dagen van 2025 heb ik me beziggehouden met het instellen van vaste pendel-routes voor de Allegra's. De route ligt grotendeels in het zicht en loopt van van Flisur spoor 3 (Blok 4) via Alp Grüm naar Preda spoor 1 of 2 (Blok 33 of Blok 32). Hiervoor ben ik extra bezetmeldpunten aan het aanbrengen om de kortere Allegra's ter hoogte van het midden van het perron te laten stoppen. Is nog niet gelukt, maar voortgang is geboekt. Op termijn zal dit met een kort filmpje duidelijk zichtbaar genaakt worden.

Inmiddels is het gelukt, de aanhouder wint tenslotte. Nog geen filmpje, maar wel een opname waar de Arosa Allegra keurig gestopt is in het midden van de overkapping. Dit is dankzij een extra bezetmeldpunt en een verlenging/verschuiving van het stoppunt met 15 cm in blok 4 komend uit blok 14.

Dezelfde ingreep moet ik nog doen bij de sporen 1 en 2 van het station Alp Grüm. Als dat voor elkaar is, is het pendelbedrijf succesvol geïmplementeerd op de modelbaan. Vandaag heb ik het pendelbedrijf getest met 3 Allegra's en het werkt uiteindelijk vlekkeloos.