Impressies van de Rhätische Bahn

Voortgang en wijzigingen in 2026

14 april 2026

Voor het bezoek van de clubgenoten morgen, vandaag de baan weer operationeel gemaakt. Vanmiddag even testen of alles functioneert.

12 april 2026

De huidige klusjes laten een hele trage voortgang zien. Het is aanbrengen en dan weer grondig drogen. Eerst het gips, toen de onderlaag verf, daarna het toiletpapier, gevolgd door de variatie in de bodem met verf en nu vandaag door middel van drybrushing de accentuering van stroming en golfjes. Maar nog is het niet voor elkaar. Als deze laag weer droog is, moeten er nog een aantal lagen lak overheen om de glans van het water te simuleren. Ook wil ik in de tussentijd de rotsen en stenen in de beek nog aanbrengen. Het moet wel een beetje een wilde bergbeek/rivier worden tenslotte. Ik blijf u op de hoogte houden. Op de linkerfoto hiernaast de zojuist geschilderde ondergrond. Een paar dagen later de golftoppen opgelicht op de rechter foto.

Later deze week komen er een aantal clubgenoten op bezoek om de voortgang te bewonderen. Dat betekent, dat ik de komende dagen de losse stukken, de diverse viaducten, weer terug ga plaatsen en aan ga sluiten om de baan voor het bezoek weer operationeel te hebben. Volgende week weer verder met gras en bomen achter het viaduct.

8 april 2026

Het recept voor de rivierbodem weer opgeduikeld. Met behulp van wit toiletpapier en verdunde witte houtlijm heb ik de ondergrond van de rivier, de basis voor het water gemaakt. De bodem wordt als eerste met verdunde witte houtlijm ingesmeerd. Het witte toiletpapier wordt in smalle stroken gescheurd. Op de natte bodem worden de velletjes toiletpapier een voor een in de natte houtlijm gedrenkt met behulp van een grote platte kwast. Met behulp van de kwast worden de overgangen en het profiel in het papier verwijderd en door het regelmatige deppen ontstaat er een structuur in de ondergrond, die veel weg heeft van een wildstromende rivier. Dit proces wordt met nog drie lagen herhaald en daarna moet het geheel goed drogen.

De oneffenheid in de rivierbedding in het midden van de foto is een kleine fundering voor de toekomstige houten brug. Op de foto lijkt het wel een kuil, maar het is in werkelijkheid een heuveltje van zo'n 15 mm hoog. Bij de afwerking zal dit wel duidelijker worden, neem ik aan. Vreemde vorm van gezichtsbedrog!

Later wordt met 4 kleuren van licht naar donker de optische diepte variatie aangebracht. Ik verdeel daarbij de rivier op gevoel in 5 stroken en van buiten naar binnen wordt van licht naar donker gewerkt. Dus eerst beige (wit met bruin) aan beide randen, daarnaast bruin, dan groen/zwart in het midden. Vervolgens worden met een schone natte kwast de randen tussen de stroken vervaagd en worden op gevoel hier en daar de kleurovergangen wat bijgewerkt.

6 april 2026

De ontwikkeling van deze hoek van de baan is echt een proces van stap voor stap voortgaan. Iedere keer is het weer een verrassing of wat ik in gedachten heb ook daadwerkelijk te realiseren is. Maar wat dat betreft was vandaag even een rustpuntje. Het schilderen was met verschillende kwasten redelijk goed te doen en als resultaat is de ondergrond achter het viaduct van "green undercoat" (Woodland Scenics C1228) voorzien. De loop van de rivier is nog even onbehandeld gelaten, omdat ik nog in de archieven moet duiken om uit te vinden hoe ik in het verleden de rivierlopen ook al weer gemaakt heb.

Even voor de duidelijkheid, het terrein voor het viaduct kan pas afgewerkt worden als het viaduct weer op zijn plaats staat, dus als de achterzijde volledig is afgewerkt. Als ik nu ook aan de voorzijde zou gaan werken, beperk ik mijn bewegingsvrijheid teveel. Dus vandaar deze omslachtige aanpak. Een nieuw pleidooi dus voor een echte modulaire aanpak. Ik heb dat in de loop der jaren wel vaker overwogen, maar ik ben er nog nooit toe overgegaan. Volgende baan?

5 april 2026

Zalig Pasen.

Gister het gipsverband aangebracht op het horrengaas. Het was net te doen in deze hoek, al was het wel wat ver strekken. Er gaat toch altijd meer gipsverband in dan je vantevoren verwacht. Een ruime rol van 4.7 m was er deze keer nodig om het gebied achter het Landwasserviaduct te bedekken. Tegelijkertijd is ook de bodem van de rivier al bedekt met gipr. Daar gaat straks nog WC papier over heen om de golven te simuleren. De linkerkant is tot en met het talud gereed. Dat zal eerst nog geschilderd en begroend moeten worden, voordat het viaduct weer terug geplaatst kan worden.

De volgende voorbereidende stap die ik gezet heb, is het bekleden van de steile wand onder het tunnelportaal. Hiervoor is een plaatje multiplex op maat gezaagd en dat is in alle rust op de werktafel van rotsen uit de gipsmallen voorzien. Opnieuw weer een klusje dat een beetje lijkt op het maken van een legpuzzel. Voornamelijk samengesteld uit oude rotsen, die ik bewaard heb van vroegere banen en hier en daar gebruikmakend van mes en tang om de vorm aan te passen. Tenslotte zijn de kieren opgevuld met Noch 6088 "rots modelleerpoeder graniet". Volgende stap wordt het opnieuw schilderen en verouderen van deze steile wand.

Overigens is op de foto ook mijn nieuw aangeschafte multiprotocol lichtdecoder (Viessmann 5074) nog net zichtbaar. Daarmee moeten binnenkort de lichteffecten verder geprofessionaliseerd worden. Bijvoorbeeld het schakelen van de straatverlichting met afnemende daglicht.

31 maart 2026

Ondanks enkele afspraken, vandaag toch weer wat voortgang kunnen maken met het prepareren van de ondergrond. De rivierbedding is gemaakt uit polystyreen met behulp van de hete-draadsnijder. In eerste instantie is de gewenste loop van de bedding getekend op karton en uitgesneden om als mal te dienen bij de vervaardiging van de polystyreen oever delen. De delen zijn stuk voor stuk uitgesneden en om de pijlers heen geplaatst en daarna met PolyMax vastgezet. Eerst zijn de twee oevers gemaakt en daarna zijn de overblijvende delen ingevuld. Opnieuw door eerst een mal te maken en daarna de delen als een legpuzzle in te passen. Ter oriëntatie zijn voorlopig twee bruggetjes neergezet om een idee van de toekomstige mogelijkheden te krijgen.

De volgende uitdaging wordt om na het opnieuw verwijderen van het viaduct het terrein verder af te werken en wel zodanig dat ik er bij definitieve terugplaatsing niet meer achter hoef te werken. Het wordt er dus qua logistiek en organisatie niet eenvoudiger op.

30 maart 2026

Vanmiddag verder gegaan met de bergen achter het viaduct. Als eerste nog twee spanten aangebracht direct op het dakbeschot om te zorgen dat het horrengaas straks goed ondersteund wordt. De hoek tussen de dakbalk en het dakbeschot heb ik vervolgens passend met polystyreen (piepschuim) opgevuld als extra ondersteuning. Daarna heb ik de totale breedte en de lengte van de helling ruim opgemeten en die maten op het horrengaas overgezet en dat uitgeknipt. Hiermee blijft het gaas hanteerbaar bij het aanbrengen in deze lastige hoek. De hoek tussen dakbalk en dakbeschot heb ik ook overgezet op het horrengaas. Daarna kon ik met de montage van dit stuk horrengaas aan de slag. Vanaf de achtergrond terugwerkend naar de meest linker spant is het horrengaas met nietjes vastgezet.

Vóór het verwijderen van het viaduct had ik de omtrek van de pijlers afgetekend op de naastliggende spanten. Deze maten samen met de ook op de bodemplaat afgetekende omtrekken van de pijlers, gaven me voldoende zekerheid, dat ik na het opspannen van het horrengaas met enige nauwkeurigheid de doorvoer voor de pijlers uit het horrengaas kon snijden. Zo gezegd zo gedaan. Volgende stap was het weer proefpassen van het viaduct, zoals op bijgaande foto te zien is.

Met het viaduct nog op zijn plaats, ga ik morgen proberen de bedding van de rivier aan te brengen, door de oevers van polystyreen te maken en op die manier de bedding uit te sparen in de ondergrond.

29 maart 2026

Na een paar dagen en na rustig de zaak bekeken te hebben, heb ik toch maar besloten om het viaduct even van zijn plaats te nemen. Op die manier kan ik er duidelijk beter bij en wordt het wat makkelijker om aan deze bergen te werken de komende tijd.

Waar ik met name mee worstelde was, hoe ik het spoor van keerlus#2 uit het zicht kan houden en tegelijkertijd het doorkijkje onder het viaduct door enigszins realistisch kan maken. Er waren nog wat stukjes achtergrond overgebleven, dus die heb ik passend gemaakt om het spoor te verbergen en een kijkje op het dal te geven onder het viaduct door. Ook heb ik de loop van de rivier wat aangepast. Een vloeiende en onopvallende overgang naar de achtergrond wordt straks door middel van een oude overdekte voetgangersbrug gerealiseerd. Daarnaast zijn de laatste twee 2 van de vier spanten aan de linkerzijde iets aangepast om de hellingen wat vloeiender te laten verlopen.

Voor het plaatsen van de achtergrond, heb ik eerst nog wel even snel getest of een locomotief de keerlus goed doorkomt. De bereikbaarheid van alle delen neemt nu namelijk wel zienderogen af. Dus blijven controleren.

De op dit moment nog witte hellingen rond Preda inspireren wel tot een ander type vermaak, zoals te zien op bijgaande foto. Het blijft geen winterlandschap, maar dit was wel even een gelegenheid voor de skiërs.

25 maart 2026

Vandaag met de gewaardeerde hulp van mijn oud studiegenoot Jos, hebben we een eerste aanzet gemaakt om de hoek met het Landwasserviaduct van spanten te voorzien. Het is te doen, vanaf het werkplatform, maar echt comfortabel is het niet, zoals uit bijgaande foto's mag blijken.

Werken in de moeilijke hoek.......

Na een dag klussen (mallen opmeten, omzetten op karton, vervolgens de mallen controleren/passen en dan uitzagen uit multiplex), staan er aan het eind van de middag totaal 5 spanten op hun plek. Wel de 5 lastigste. Binnenkort maak ik dit eerst zelf af en dan gaan we weer gezamenlijk verder.

24 maart 2026

Vandaag heb ik het baantracee weer onderbroken. Morgen heb ik namelijk hulp om de bergprofielen in de moeilijkste hoek, achter het Landwasserviaduct, aan te gaan brengen. Als eerste heb ik het bedieningsplankier verwijderd en daarna de link tussen het Kreisviaduct en Alp Grüm. Vervolgens daar ook de spanten opzij gelegd danwel verwijderd. Daarmee was er voldoende ruimte om een werkplatform naar binnen, dat wil zeggen over het schaduwstation en tussen de andere spanten door, te schuiven. Dit platform ligt op twee schragen en wordt op de kop ondersteund door twee blokjes die op de spoortafel zelf staan. Aan het andere uiteinde is het platform met een lijmklem gefixeerd aan de schraag. Hiermee is het geheel stabiel en kan er vanaf dit platform - weliswaar liggend - gewerkt worden. Ter bescherming van de diverse ledematen ligt er een kussen uit een teunstoel als ondergrond. Dit alles moet gaan werken. Na morgen meer informatie over het gevolgde werkproces.

18 maart 2026

Na het voltooien van de gipslaag rond de emplacementen van Preda en Muot, leek het me een goed idee om de functionaliteit van de modelbaan weer eens grondig te controleren. Dus een nieuwe fase van testritten is het plan. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Als eerste moest de poetstrein weer op pad, maar die stokte al snel en wel in een moeilijk bereikbare tunnel. Dat is de wet van Murphy. Dit probleem bleek een slechte raillas die ik met wat kunst en vliegwerk heb kunnen herstellen.

Maar toen ik vervolgens Koploper wilde opstarten, om automatisch te kunnen rijden, bleek mijn tweede monitor niet meer te vinden in de computer instelling. Van alles geprobeerd, zelfs contact gehad met Microsoft, maar uiteindelijk maar met de computer naar het lokale computer service centrum gegaan. Wat bleek, de computer is aangesloten op het elektriciteitsnetwerk dat ik rond de zolder heb aangelegd. Aan het eind van dagelijkse activiteiten, kan ik met één schakelaar alle apparaten uitzetten. Echter de computer blijkt daar niet tegen te kunnen, de BIOS heeft restspannig nodig volgens de computer whizkid. Na vervanging van een knoopcel, heeft hij vervolgens alles hersteld, schoongemaakt en weer naar de laatste versies bijgewerkt. Dus na een paar dagen zonder computer, kunnen we nu weer verder.

13 maart 2026

Inmiddels zijn er meer dan drienhalve rollen gipsverband verwerkt. Dat staat gelijk aan een 3.2 m2. In werkelijkheid is het bedekte oppervlak veel kleiner, omdat er over het algemeen twee lagen gips verband nodig zijn om een goede dekking te verkrijgen. Helaas ben ik nu weer door de voorraad heen en heb ik gister al extra rollen C1203 besteld. In een periode van 7 maanden zijn de prijzen wel dramatisch toegenomen, met bijna 14 %. Dat lijkt me iets meer dan de gemiddelde inflatie. Maar hoe dan ook, ik wil wel verder. Dus de rekening maar gelijk overgemaakt en vanmiddag worden de rollen geleverd. Morgen hoop ik dan het laatste deel aan deze zijde van de U te voltooien: de bergen rond Muot.

Vandaag ook de banner foto maar weer eens aangepast. Omdat we nu al enige tijd met de voltooiing van Preda bezig zijn, heb ik de oude panorama foto van Preda, die ik zelf in 2011 heb gemaakt, maar weer op de bovenzijde van de pagina gezet. Tot nader order.

12 maart 2026

Vandaag ben ik rustig aan begonnen met het aanbrengen van het gipsverband op de horrengaas ondergrond. Het plan is om per sessie 1 rol van 4.5 m aan te brengen. Die rol knip ik eerst in stukjes van zo'n 25 cm. Indien nodig knip ik die later nog in kleinere stukjes, maar de grote vlakken worden bedekt met een of twee lagen in lapjes van 25 cm. De randjes en de hoekjes worden met kleinere stukjes aangepakt. Na een tijdje stug doorwerken is het hiernaast zichtbare resultaat behaald. Het opruimen en schoonmaken na het gipsen kost bijna meer tijd dan het aanbrengen, maar dat is wel noodzakelijk anders loop je het gipsstof door het hele huis. Met de eerste stappen ben ik niet ontevreden. Morgen verder.

11 maart 2026

Na nog een ochtendje klussen is ook het laatste deel van de omgeving van het emplacement ron Muot, de hogere berg die aansluit aan het Landwasserviaduct, gereed gekomen. Het horrengaas heb ik in dit geval in de vorm van een kwart taartpunt uitgesneden en op de aflopende spanten vastgeniet. De aansluiting naar de volgende sectie - het Landwasserviaduct - blijft nog open, omdat ik daar nog bij moet kunnen in de komende tijd. De aansluiting van het horrengaas op de steunmuur is met behulp van dubbelzijdig plakband gerealiseerd. Op het oog is alles nu zover dat ik met het gipsverband aan de slag kan. Maar eerst de ondergrond afdekken met kranten en (breed) schilderstape.

10 maart 2026

Na een weekje Zwitserland, ben ik vandaag weer verder gegaan met de bergen en tunnels rond het passeerstation Muot. Voor ik de bergen verder kan afwerken, moet ik eerst de tunnels van bovenleiding voorzien. Op dit moment gaat dat om 3 tunnels: in blok 26, blok 27 en blok 28. De tunnel in blok 26 is enkelsporig, de andere twee zijn voor en na Muot en zijn dubbelsporig. Als eerste heb ik de tunnelportalen, zoals eerder, gerenoveerd en opgeknapt. Daarna zorgvuldig gemeten hoe de bovenleidingdraden moeten verlopen en vervolgens met een 0.5 mm boortje een doorvoer gemaakt voor de draad. Deze wordt op de juiste plek doorgeknipt, door het boorgat gevoerd en tenslotte weer aan de binnenzijde aan elkaar gesoldeerd. Dit is een verbetering ten opzichte van het oude proces. Helaas ben ik op op twee plekken de isolatoren vergeten aan te brengen. Dat is iets wat ik tezijnertijd nog moet corrigeren. Tenslotte worden de portalen, met hun supportframe van multiplex, op de uiteindelijke positie vastgelijmd met PolyMax.

De bergen rond het stationsgebouw van Muot

Daarna was het tijd om de tunnelportalen in de bergformaties in te bouwen. Eerste stap is daarbij het zo goed mogelijk aanbrengen van het horrengaas. Soms lukt dat met grote stukken (100 x 40 cm), maar veelal met name in moeilijke hoekjes maak ik de ondergrond als een lappendeken van stukjes horrengaas. Anders krijg je teveel lastige/onvoorspelbare vouwen. Zoals gewoonlijk wordt alles met de nietmachine vastgezet.

25 februari 2026

Het zijn produktieve dagen op het moment. Ik heb uitgebreid de tijd voor de modelbaan en de werkzaamheden verlopen voorspoedig, dus dat motiveert weer om door te blijven gaan. Het is duidelijk efficiënter om langere tijd achtereen aan een klus te werken, maar door daarnaast af en toe een ander klein klusje tussendoor te doen, blijft de motivatie ook hoog. OK, genoeg motiverende coaching babbels. Aan de slag weer.

Nadat alle spanten geplaatst zijn en het verloop van de ondergrond zo goed mogelijk is ingeschat, wordt het dan uiteindelijk tijd om weer met het horrengaas aan de slag te gaan. Het horrengaas heb ik aangebracht in een aantal stappen. De voornaamste reden hiervoor is dat dan het gaas hanteerbaar blijft. Het hele bergmassief rond station Preda is uiteindelijk in 5 stappen met horrengaas bedekt. Alleen het deel boven Muot moet nog gedaan worden. Maar de foto hiernaast is het resultaat van 1 dag doorwerken met het gaas. Ik ben begonnen aan de kopse kant, daarna heb ik het tunnelportaal ingepast/ingepakt en vervolgens heb ik het gaas langs de raamkant in de richting Muot aangebracht.

24 februari 2026

Inmiddels ook de andere zijde van het emplacement Preda van een verhoogde ondergrond voorzien. Dit is redelijk goed gelukt in één stuk. Ook zijn een vijftal extra spanten geplaatst om het terrein vloeiender te laten verlopen. Als laatste is het tunnelportaal van de noordelijke ingang van de Albulatunnel aangepast om het zoveel mogelijk in overeenstemming met de werkelijkheid te brengen.

De uitdaging voor vandaag wordt om het stroompje/beekje, dat achter het trafohuisje loopt, in het landschap aan te brengen. Op de foto is alvast het voorlopig geschetste verloop van het beekje te zien. Hoe krijg ik het talud zoals ik het voor ogen heb? Oeff.

Met behulp van de Multitool voorzien van een smal zaagblad (10 mm) is het gelukt een redelijke loop voor het beekje uit te freezen/zagen. De beide uiteinden moeten nog afgewerkt worden, voordat ik met het horrengaas aan de slag ga. Voor die tijd moest ook het tunnelportaal volledig afgewerkt en geplaatst worden. Dus eerst maar ballast aanbrengen in de tunnel en net ervoor. Daarna kan het portaal van een bovenleiding worden voorzien en tenslotte wordt alles samengevoegd op de uiteindelijke plek tesamen met de ondersteunende spant, die er pal achter geplaatst wordt om een ankerpunt voor het horrengaas te hebben.

De loop van de beek vanuit twee gezichtspunten

Volgende stap wordt het aanbrengen van het horrengaas. Het gaat voorspoediger dan ik had durven dromen.

23 februari 2026

Dit weekend heb ik me verder gericht op het vervaardigen van mallen om de ondergrond van Preda op gelijke hoogte te brengen met de bovenzijde van de rails. Om dit te realiseren, maak ik een nieuwe - extra - bodemplaat van 3 mm dik triplex, die enerzijds op de railbedding en anderzijds op stukjes hout van 3 mm dik wordt afgesteund. De totale lengte is bijna 120 cm en dat heb ik in drie delen uitgevoerd om de aansluiting op de rails zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. De onderlinge naden passend maken was daarna de grootste klus, maar dat is prima voor elkaar gekomen. Hierop kunnen nu de diverse berghellingen zo goed mogelijk aangesloten worden. Maar dat is dan weer de volgende stap. Bij nader inzien moet ik ook de andere zijde van het emplacement op dezelfde wijze aanpassen. In eerste instantie dacht ik dat dat niet nodig zou zijn, maar helaas.

21 februari 2026

Als volgende stap heb ik een nieuw goederenplatform gemaakt van 4 mm MDF en een stukje polystyreen van 0.5 mm dikte. De vorm is eerst overgenomen van het oude platform. De ruimte voor de helling is daar op uitgespaard. De bovenkant van de helling is met een mes 0.5 mm dunner gemaakt, zodat de overgang van helling gemaakt van polystyreen naar MDF vloeiend kan verlopen. Het polystyreen is vervolgens met Bisonkit aan de bovenzijde en de onderkant van de uitlopers vastgezet. Na een nachtje drogen is het geheel met cementkleurige verf (Vallejo 71.045) afgewerkt. De zijkanten zijn tenslotte voorzien van Vollmer muurplaat (natuursteen). Het geheel ziet er uiteindelijk weer als nieuw uit. En.....dan zie je op de foto dus toch weer een stukje van de boeidelen die ik vergeten ben (boven het huisje van de stationschef :)). Nu alleen de verlichting nog opnieuw aansluiten.

20 februari 2026

Ter afwisseling vandaag maar eens even iets anders opgepakt. Omdat ik op het punt sta de omgeving van het stationsgebouw van Preda aan te pakken, viel mijn oog op de huidige toestand van het gebouw. Hier moet nodig iets aan gedaan worden. Ik heb het gebouwd in 2007 dus om na 19 jaar weer eens wat grondig onderhoud te doen, is duidelijk niet overbodig.

Het gebouw heb ik eerst van zijn ondergrond verwijderd. Wat al een uitdaging op zich was. Daarbij zijn alle in de loop der tijden aangebrachte extra's tijdelijk verwijderd. Ook de extensie - oftewel het goederenplatform - is verwijderd, omdat dat in de loop der jaren was kromgetrokken. Daarna heb ik eerst alle reparaties uitgevoerd: loszittende delen vastgeplakt en beschadigingen zo goed mogelijk gerepareerd. Vervolgens heb ik het hele gebouw opnieuw geschilderd en het dak met kunststof politour (Lux) behandeld. Als volgende stap is een nieuw goederenplatform gemaakt. En tenslotte zijn de naamborden "RhB | Preda" opnieuw geprint op HP fotopapier en op de oude borden geplakt met behulp van fotolijm.

De voor en na situatie heb ik op nevenstaande foto's vastgelegd.

19 februari 2026

De afgelopen dagen een aantal grote stappen gezet. Gister met de hulp van een jaargenoot alle mallen voor de bergen rond Preda gemaakt. De mallen zijn opnieuw uit karton geknipt of gesneden en zo goed mogelijk passend gemaakt. De mallen zijn op zo'n manier vervaardigd dat ze zelfstandig kunnen staan, waardoor er een goede indruk ontstaat van het bergprofiel. Op het oog wordt dat profiel dan zo nodig nog wat aangepast, vloeiender gemaakt en afwisselender. Aan het eind van de dag hadden we op deze manier een totaal van 18 mallen gefabriceerd.

Vandaag op zoek gegaan naar restjes multiplex om uit de opgespaarde restanten zoveel mogelijk van de mallen te kunnen zagen. Dat is gelukt al variëren de diktes van de mallen hierdoor wel tussen de 8 en 12 mm, maar daar zien we straks niets meer van en het is op zo wel economischer qua kosten. De gezaagde mallen worden vervolgens geschuurd en op de vooraf bepaalde posities gelijmd. Het eindresultaat staat hiernaast weergegeven, in vier foto's die de opvolgende stappen representeren van links boven met de klok mee: de bocht na het Landwasserviaduct, de glooiende helling ter hoogte van Naz, de aanloop naar de Albulatunnel en de helling achter station Preda.

16 februari 2026

Gister het horrengaas bij Preda aangebracht en een begin gemaakt met het uitzagen van de spaneten voor de bergen achter Muot. Het eerste deel daarvan is redelijk recht toe recht aan, maar in de bocht naar het Landwasserviaduct is het iets ingewikkelder. Daar probeer ik de ondersteuning voor elkaar te krijgen, terwijl de bereikbaarheid daar niet onder mag leiden. Een beetje een uitdaging, maar daar komen we ook wel weer uit.

14 februari 2026

De eerste spanten voor Preda zijn gezaagd met behulp van de mallen. Daarna zijn ze ook meteen op hun positie gelijmd met Bison PolyMax. Eén keer vast, nooit meer last.

13 februari 2026

De fabricage van de kartonnen mallen voor de toekomstige spanten is vandaag voltooid voor de zuidzijde van Preda en voor de noordzijde van Muot. Totaal zijn dit 20 mallen die nu overgezet kunnen worden op multiplex. Bij het overzetten moet er nog wel even strak gemeten worden zodat de spanten optimaal passen op de uitgekozen plek.

11 februari 2026

En drie dagen later is de voorraad ballast al gearriveerd. Herr Köhler mag dan met pensioen zijn, hij levert nog wel en snel ook. Dus de mensen die daar aan twijfelen, gewoon een e-mail sturen met je verzoek en er wordt zeer voortvarend gereageerd. Ik verwacht dat ik er, in ieder geval voor deze modelbaan, voorlopig mee vooruit kan.

Al wachtend op de ballast en vanwege de onbeschikbaarheid van mijn hulpkracht, ben ik zelf maar vast begonnen om spanten te snijden uit karton. Ietsje lastiger dan met z'n tweeën, maar het is aardig gelukt. Op onderstaande foto een blik van links en van rechts op deze mock-up van de spanten. De vorm moet hier en daar nog wat bijgewerkt worden, maar in ieder geval heb ik hiermee de eerste set mallen om de spanten binnenkort uit multiplex te gaan zagen. Ik hoop nog voldoende reststukken te hebben om deze spanten te kunnen maken. Zo niet, dan is er nog een tripje richting Gamma nodig.

Een aantal kartonnen mallen voor de toekomstige spanten

In de bocht is nog wat meer ondersteuning nodig, hetzij van extra spanten hetzij van horizontale verbindingen tussen de diverse spanten. Dat bekijken we alsnog we deze eerste spanten gefabriceerd hebben.

10 februari 2026

Op deze grijze, mistige en regenachtige dag de eerste delen horrengaas aangebracht op dit deel van de baan. Ook de ondersteuning van de taluds van het viaduct zijn gezaagd en op hun plek gelijmd. Altijd een uitdaging om die delen van horrengaas te voorzien, maar dat moet gebeurt een dezer dagen.

9 februari 2026

Zaterdagmiddag was er al een antwoord van Herr Köhler in de vorm van een factuur per e-mail. Het gevraagde bedrag gelijk maar overgemaakt en nu is het wachten op DHL voor de levering. In totaal heb ik 3 kilo ballast besteld: twee kilo grijs en 1 kilo roestbruin. Voorlopig kan ik daar dan nog wel even mee vooruit.

Met extra hulp ga ik later deze week de bergen op dit gedeelte eerst maar eens vormgeven. Meer handen en meer ogen geeft in dit geval een beter resultaat. Ik heb al een paar dagen kartonnen dozen verzameld om in eerste instantie mallen te maken aan de hand waarvan de spanten dan uiteinelijk gezaagd gaan worden. Ik houd u op de hoogte.

7 februari 2026

Druk weekje met echt werk, dus relatief weinig tijd voor de modelbaan. Maar het ballasten van het passeerstation Muot is wel gelukt. Daarbij merkte ik tot mijn schrik dat ik snel door de voorraad Koemo ballast heen ga. Dus gister na de ontdekking na het ballasten gelijk maar Herr Köhler van Koemo een mail gestuurd of ik nog wat kan bestellen. Ik hoop dat dat nog lukt, anders moet ik op zoek naar andere bijpassende ballast. We zullen zien. Op dit moment ligt de ballast, na het verwijderen van de schroeven en het opvullen van de schroefgaten, nog onder druk te drogen.

1 februari 2026

Vandaag toch maar besloten om met het ballasten te beginnen. Het spoor onderlangs Muot was als eerste aan de beurt. Dat heb ik in twee stappen van ballast voorzien. Grijze Komo en bruine Komo in de verhouding 2:1. Eerst tussen de bielzen instrooien daarna het talud bedekken. Vervolgens met de platte kwast zo goed mogelijk alle korrels van de bielzen afvegen en daarna alles met ontspannen water besproeien. Tenslotte met de injectiespuit met dikste naald de verdunde (1:1) en ontspannen boekbinderslijm inspuiten tot alles verzadigd is. Dit proces uitgevoerd in twee stappen van ieder 1 meter. Het resultaat mag er zijn, wat mij betreft. Later deze week verder met de sporen van het passeerstation Muot zelf (nu nog verstopt onder de krant).

31 januari 2026

Vanochtend werd mijn tennisafspraak afgezegd, dus gelijk maar doorgepakt op zolder en de nieuwe zijkant van de baan van de bekende mat zwarte kleur voorzien. De volgende stap wordt het uitmeten van de spanten voor het landschap tussen het Landwasserviaduct en het station Muot. Verder kan dit traject van ballast voorzien worden en kan een begin gemaakt worden met het aanbrengen van horrengaas tussen de zijkant en de ondergrond op dit deel van het traject. Genoeg te doen dus.

30 januari 2026

Hoewel het de afgelopen dagen koud was, was het in ieder geval droog. Dus de goede omstandigheden voor zaagwerk op het garagepad. Een paar dagen meten, aftekenen en zagen heeft ertoe geleid dat de zijkant van de baan rond het station Preda vrijwel voltooid is. Althans qua houtbouw. Het moet natuurlijk nog wel afgewerkt worden, maar dat zal niet lang op zich laten wachten. Een tweetal extra foto's geven een totaalbeeld van het nieuwe profiel.

De eerste stappen op weg naar de vormgeving van het landschap zijn gezet

28 januari 2026

Vandaag een begin gemaakt met het aanbrengen van de zijkanten aan de kant van Preda. Deze zijkanten moeten op zijn plaats staan om het landschap goed vorm te kunnen geven. Het profiel schets ik op het gevoel en zo natuurlijk mogelijk aansluitend op de al aanwezige horizontale delen van de ondergrond. Hiernaast een foto van het eerste deel dat staat te drogen in de lijmklemmen.

27 januari 2026

De laatste paar dagen niet heel veel kunnen doen. Wel een aantal kleine klusjes opgepakt. Meer Preisers geplaatst, een aantal van de gezond verklaarden heeft daarmee een plaats gevonden rond het stationsgebouw en op de perrons van Filisur.

Daarnaast ben ik begonnen aan de hoogvlakte van Preda. Niets veranderlijker dan een mens. Liever dan de baan weer uit elkaar te halen en het rijden onmogelijk te maken, dacht ik eerst maar eens gewoon door te bouwen. Dus heb ik een begin gemaakt, tenminste in mijn hoofd, hoe de overgang van Landwasserviaduct naar Muot er uit moet gaan zien. Deze overgang bestaat niet in het echt, dus mijn eigen interpretatie is leidend hierbij. Tussen de twee tunnelportalen - uitgang Landwassertunnel en toegang Muot - heb ik een keermuur ontworpen, gevormd, van steunberen voorzien en definitief geplaatst. Ook heb ik de ondergrond naast de sporen al in de kleur umber geschilderd, zodat binnenkort de ballast aangebracht kan worden.

Volgende stap wordt om het profiel en de spant aan de buitenzijde van de baan te ontwerpen en te zagen en dan wordt het zicht op wat er verder nodig is wat duidelijker.

18 januari 2026

Aantal kleine klusjes opgepakt en afgerond. Een tweetal bovenleidingmasten beter gepositioneerd en vastgezet. Een aantal goederen toegevoegd bij de scene aan het opstelspoor bij station Filisur. Een aantal bankjes met reizigers geplaatst voor het stationsgebouw alsmede een stationschef.

Daarnaast voorzichtig begonnen met het vormgeven van het derde deel van de baan, de "hoogvlakte" rond Preda en alles daaromheen. Een keermuur gebouwd met behulp van de heatgun. Ook een tweetal tunnelportalen van fundament voorzien en op de juiste positie geplaatst, zodat de bergen en tunnels een logisch geheel gaan vormen.

Tenslotte alle Preisertjes maar eens uit de opslag gehaald en aan een nauwgezet gezondheidsonderzoek onderworpen: zijn ze nog arbeidsgeschikt en waar kunnen ze ingezet worden.

16 januari 2026

Van 3 tot en met 14 januari wintersportvakantie doorgebracht in Zwitserland (geen verrassing). Dagen met mooi weer (-15 graden) en dagen met sneeuw (mist en slecht zicht). Al met al lekker geskied, gewandeld en gelezen. Tijdens de heenreis hadden we letterlijk de meeste sneeuw in Nederland, terwijl in Zwitserland het landschap wel wit was (maar de wegen sneeuwvrij).

De komende weken gaan we op zolder geleidelijk aan weer verder met de bouw van het landschap. De volgende uitdaging is nog steeds de hoek met het Landwasserviaduct. Tijd om Jos weer eens uit te nodigen.

Op 2 januari heb ik tussendoor nog even extra bezetmeldpunten aangebracht in de stationssporen van Alp Grüm. De sporen 1 (Blok 22) en 2 (Blok 23) hebben nu een extra bezetmeldpunt voor de correcte stop van korte pendeltreinen. Verdere fijnafstemming vindt in de komende tijd nog plaats.

1 januari 2026

Vanaf deze plek wens ik al mijn volgers en geïnteresseerden de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar 2026. De bouw van deze modelbaan gaat gestaag verder en de website zal regelmatig bijgehouden worden. Ik hoop dat u de verrichtingen met veel plezier blijft volgen.

Vandaag ook de website bijgewerkt. 2025 is verwerkt in de voortgangsoverzichten en de huidige voortgang betreft 2026.

De laatste dagen van 2025 heb ik me beziggehouden met het instellen van vaste pendel-routes voor de Allegra's. De route ligt grotendeels in het zicht en loopt van van Flisur spoor 3 (Blok 4) via Alp Grüm naar Preda spoor 1 of 2 (Blok 33 of Blok 32). Hiervoor ben ik extra bezetmeldpunten aan het aanbrengen om de kortere Allegra's midden op het perron te laten stoppen. Is nog niet gelukt, maar voortgang is geboekt. Op termijn zal dit met een kort filmpje duidelijk zichtbaar genaakt worden.

Inmiddels is het gelukt, de aanhouder wint tenslotte. Nog geen filmpje, maar wel een opname waar de Arosa Allegra keurig gestopt is in het midden van de overkapping. Dit is dankzij een extra bezetmeldpunt en een verlenging/verschuiving van het stoppunt met 15 cm in blok 4 komend uit blok 14.

Dezelfde ingreep moet ik nog doen bij de sporen 1 en 2 van het station Alp Grüm. Als dat voor elkaar is, is het pendelbedrijf succesvol geïmplementeerd op de modelbaan. Vandaag heb ik het pendelbedrijf getest met 3 Allegra's en het werkt uiteindelijk vlekkeloos.